Uzasadnienie
Uzasadnienie:
W dniu 14 grudnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga kasacyjna Prezydenta Miasta K. od wyroku tegoż Sądu z dnia 19 września 2005 r., sygn. akt II SAB/Kr 36/05 wydanego w sprawie ze skargi P. B. na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z dnia 3 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazaną skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy przesłał do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2006 r. skarga kasacyjna Prezydenta Miasta K. została wpisana do repertorium pod sygnaturą I OSK 50/06.
Następnie zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2006 r. sprawa została skierowana na rozprawę w dniu 15 listopada 2006 r. Na posiedzeniu w dniu 15 listopada 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił o odroczeniu rozprawy z powodu braku zwrotnego potwierdzenia odbioru przez P. B. zawiadomienia o terminie rozprawy.
W dniu 20 listopada 2006 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga P. B. na przewlekłość postępowania toczącego się przed tym Sądem. Skarżący wniósł o stwierdzenie naruszenia przez Naczelny Sąd Administracyjny jego prawa do rozpoznania skargi kasacyjnej w terminie 30 dni określonym w art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) oraz o zasądzenie na jego rzecz kwoty 10 000 zł oraz zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z treścią powołanego art. 21 pkt 2 tej ustawy sąd administracyjny skargę dotyczącą postępowania o udzielenie informacji publicznej powinien rozpatrzeć w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę, tymczasem w przedmiotowej sprawie od daty wpłynięcia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego do dnia rozprawy upłynęło 10 miesięcy. Podkreślił także, iż od złożenia przez niego wniosku o udzielenie informacji publicznej minęło już 30 miesięcy, co skutkowało dla niego poważnymi konsekwencjami finansowymi.
Na kolejnym posiedzeniu wyznaczonym na dzień 10 stycznia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok, którym uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania oraz zasądził od P. B. na rzecz Prezydenta Miasta K. zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności Sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. – o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz. U. nr 179, poz. 1843 – zwaną dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzucała przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw według kolejności ich wpływu.
W rozpatrywanej sprawie skarga na przewlekłość postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że podniesiony przez skarżącego przepis art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej stanowi, iż "do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się (z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22 – tj. odmowy dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności) przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że:
- 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi,
- 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę".
Wykładnia literalna tego przepisu prowadzi do wniosku, iż dotyczy on jedynie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, skoro mowa w nim tylko o skardze. Ustawodawca postanowił bowiem, iż co do zasady do postępowania toczącego się ze skargi wniesionej na decyzję wydaną w postępowaniu w sprawie udostępnienia informacji publicznej lub w postępowaniu w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej zastosowanie mają przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przewidział jednak dwa wyjątki – określił termin na przekazanie akt i odpowiedzi na skargę oraz termin na rozpatrzenie tej skargi. Skarga kasacyjna natomiast jest środkiem odwoławczym wszczynającym postępowanie przed sądem II instancji, odrębne niż postępowanie zainicjowane skargą.
W związku z powyższym nieuprawniona jest wykładnia rozszerzająca powołanego przepisu, zgodnie z którą termin przewidziany przez ustawodawcę w pkt 2 odnosi się również do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Ponadto należy zauważyć, iż termin 30 dni na rozpatrzenie skargi ma jedynie charakter instrukcyjny, co oznacza, że jest tylko środkiem dyscyplinującym. Zatem w myśl art. 21 pkt 2 powołanej ustawy skarga wniesiona w przedmiocie udzielenie informacji publicznej powinna zostać rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w możliwie najkrótszym terminie.
W dalszej kolejności należy zauważyć, iż Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do przepisu § 34 ust. 2 Uchwały Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2004 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego (M. P. nr 11, poz. 176) ma obowiązek rozpoznawania wszystkich spraw według kolejności ich wpływu, co oznacza, iż sprawa wniesiona później nie może być rozpoznana (nie można wyznaczyć termin u rozprawy) przed rozpoznaniem spraw, które zostały wniesione do sądu wcześniej.
Zatem liczba spraw wniesionych do sądów jest przyczyną oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy. Istnieją jednak podstawy do szybszego rozpoznania spraw. Jedną z nich jest zarządzenie rozpoznania sprawy poza kolejnością przez prezesa sądu, jeśli strona przedstawi uzasadniające to powody. Skarżący natomiast w toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie wystąpił z wnioskiem o rozpoznanie przedmiotowej sprawy w szybszym terminie. Z tego też względu termin rozprawy został wyznaczony z zachowaniem kolejności tj. na dzień 15 listopada 2006 r., a konieczność odroczenia posiedzenia na następny termin (10 stycznia 2007 r.) wynikała z przyczyn obiektywnych - braku zwrotnego potwierdzenia odbioru przez P. B. zawiadomienia o terminie rozprawy. Wobec powyższego w rozpatrywanej sprawie nie doszło do przewlekłości postępowania.
Natomiast podnoszony przez skarżącego zarzut, iż od dnia złożenia przez niego wniosku o udzielenie informacji publicznej minęło już 30 miesięcy, nie może być brany pod uwagę, ponieważ w postępowaniu ze skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki ocenie podlega jedynie długość postępowania sądowego, a nie administracyjnego.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. – o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. nr 179, poz. 1843) orzekł jak w sentencji.