Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2008 r, sygn.akt. II S.A./Wa 2077/07 wydanym na podstawie art. 154 § 1 i § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymierzył Ministrowi Obrony Narodowej grzywnę w wysokości 1.500 zł.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym.
Minister Obrony Narodowej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2007 r. sygn. akt II SAB/Wa 33/07 zobowiązany został do rozpatrzenia wniosku J. R. z dnia [...] lutego 2006 r. w terminie 30 dni od uprawomocnienia wyroku, poprzez wydanie decyzji w przedmiocie zwrotu kosztów zakwaterowania i wyżywienia z tytułu skierowania na szkolenie. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 17 sierpnia 2007 r.
Minister Obrony Narodowej otrzymał prawomocny wyrok wraz z uzasadnieniem i aktami administracyjnymi sprawy w dniu 20 września 2007 r.
Dnia [...] września 2007 r. organ poinformował J. R., że ze względu na skomplikowany charakter sprawy, nie jest możliwe załatwienie jego sprawy w miesięcznym terminie, wskazując równocześnie, że wydanie decyzji nastąpi niezwłocznie po ustaleniu wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia.
W dniu [...] października 2007 r. skarżący skierował do Ministra Obrony Narodowej pismo, wzywające do wykonania przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 33/07.
Pismem z dnia [...] listopada 2007 r., uzupełnionym następnie pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. J. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na niewykonanie przez Ministra Obrony Narodowej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 33/07, żądając ukarania organu grzywną.
Uzasadniając skargę, J. R. zarzucił organowi niewydanie decyzji w zakreślonym przez Sąd terminie oraz naruszenie szeregu przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 6, art. 7, art. 8, art. 12, art. 35 i art.77 kpa.
W odpowiedzi na skargę, uzupełnionej następnie pismem z dnia 4 lutego 2008r. Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie i wskazał, że czynności zmierzające do rozpatrzenia wniosku J. R. z dnia [...] lutego 2006 r. podjęto jeszcze przed wpłynięciem do organu odpisu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 33/07. Ponadto dnia [...] września 2007 r. wystosowano do skarżącego pismo, w którym poinformowano go o niemożności wydania decyzji w terminie przewidzianym art. 35 § 3 kpa oraz podjęto równolegle czynności zmierzające do wydania stosownej decyzji. Organ podał, że sprawa związana z wydaniem żądanej decyzji należała niewątpliwie do spraw skomplikowanych. Występował w niej niejednoznaczny stan faktyczny i prawny implikujący konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w obszernym zakresie, a ponadto wyjaśnił, że sprawa ta dotyczy ustalenia prawa do wypłaty środków publicznych w znacznej wysokości.
Minister Obrony Narodowej wskazał, że o udzielenie niezbędnych wyjaśnień zwrócono się pismem z dnia [...] września 2007 r. do Dyrektora Departamentu Administracyjnego MON oraz pismem z tej samej daty do Attache Obrony przy Ambasadzie Francji w Warszawie. W dniu [...] września 2007 r. otrzymano odpowiedź od Dyrektora Departamentu Administracyjnego, natomiast w dniu [...] października 2007 r. uzyskano odpowiedź od Attache Obrony przy Ambasadzie Francji w Warszawie.
W konsekwencji wyroku Sądu, nakładającego obowiązek wydania decyzji, Dyrektor Departamentu Kadr w dniu [...] listopada 2007 r. wydał decyzję nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 kwietnia 2008 r. wskazał, iż z akt sprawy wynika bezspornie, że Minister Obrony Narodowej otrzymał prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2007 r. sygn. akt II SAB/Wa 33/07 w dniu 20 września 2007 r. W tym dniu otrzymał również akta administracyjne sprawy.
Z dniem 20 października 2007 r. upłynął zatem termin do wykonania wyroku Sądu. Skarżący w dniu [...] października 2007 r. wezwał organ do wykonania wyroku odnośnie jego wniosku z dnia [...] lutego 2006 r., a następnie w dniu 14 listopada 2007 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, żądając ukarania organu grzywną, wobec niezastosowania się przez Ministra Obrony Narodowej do orzeczenia Sądu.
Sąd uznał skargę J. R. za dopuszczalną wobec wezwania, które skarżący wystosował do organu dnia [...] października 2007 r., wzywając do wykonania wyroku odnośnie jego wniosku z dnia [...] lutego 2006 r. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie zaszły przesłanki wynikające z art. 154 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zgodnie z którym strona może wnieść skargę żądając wymierzenia organowi grzywny w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.
Sąd ustalił, że decyzja nr [...] do wydania, której organ został zobowiązany wyrokiem Sądu, wydana została w dniu [...] listopada 2007 r., a zatem już po wniesieniu przez J. R. skargi na niewykonanie wyroku Sądu, której wniesienie nastąpiło 14 listopada 2007 r., co zgodnie z art. 154 § 3 ww. ustawy, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Późniejsze dopełnienie obowiązków nałożonych na organ przez sąd, wynikających z wyroku sądowego, a więc już po wniesieniu skargi, choć przed wydaniem orzeczenia w sprawie, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.
W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Minister Obrony Narodowej zaskarżył wyrok Sądu I instancji w całości i zarzucił mu naruszenie:
- 1) przepisów postępowania (art. 174 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), tj. następujących przepisów:
- a) art. 133 §1 zd.1 P.p.s.a. poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności stanu faktycznego oraz niewłaściwą ocenę dokonanych ustaleń stanu faktycznego i wyciągnięcie błędnego wniosku, że wyrok z dnia 31 maja 2007 r. nie został wykonany w terminie przewidzianym przepisami prawa,
- b) art. 286 §2 P.p.s.a. w związku z art. 35 §3 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie tj. nieuwzględnienie faktu, że organ po powiadomieniu skarżącego o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie jednego miesiąca wydał decyzję w terminie dwóch miesięcy licząc od dnia doręczenia organowi akt,
- c) art. 286 §2 P.p.s.a. w zw. z art. 35 §5 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, tj. nieuwzględnienie, że oczekiwanie na odpowiedź od Attache Obrony Francji spowodowało opóźnienie niezawinione przez organ i czas ten nie powinien być wliczony do czasu załatwienia sprawy,
- d) art. 19 i art. 65 §1 zd. 1 k.p.a. w zw. z art. 154 §1 P.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, tj. przyjęcie, że przekazanie przez Ministra Obrony Narodowej sprawy do rozpatrzenia przez Dyrektora departamentu Kadr nie stanowiło wykonania wyroku z dnia 31 maja 2007 r. które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż w następstwie nie ustalenia wszystkich okoliczności stanu faktycznego i niewłaściwej oceny dokonanych ustaleń sąd doszedł do błędnych wniosków, w konsekwencji czego naruszył art. 154 §6 w zw. z art. 154 §1 P.p.s.a. i wydał wadliwy wyrok
- 2) przepisów prawa materialnego (art. 174 pkt 1 P.p.s.a.), tj. następujących przepisów
- a) art. 154 §3 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwą wykładnię, tj. przyjęcie, że w każdym przypadku wykonania wyroku po wniesieniu skargi brak jest podstaw do jej oddalenia
- b) art. 154 §6 w zw. z art. 154 §1 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. wymierzenie organowi grzywny w sytuacji gdy wyrok z dnia 31 maja 2007 r. został wykonany w terminie przewidzianym przepisami prawa.
Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2008 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia Sądowi I instancji.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik organu wskazał na wątpliwość pojawiającą się ze względu na przepisy dotyczące właściwości organów. Sąd nałożył obowiązek wydania decyzji na Ministra Obrony Narodowej jednak organem właściwym do załatwienia przedmiotowej sprawy był Dyrektor Departamentu Kadr MON. Wynikiem tego było przekazanie temu organowi na podstawie art. 65 §1 k.p.a. przez Ministra Obrony Narodowej przedmiotowej sprawy w celu przeprowadzenia postępowania administracyjnego. Miało to miejsce po uprawomocnieniu się orzeczenia, ale jeszcze przed otrzymaniem akt sprawy z sądu. Zdaniem skarżącego, skoro Minister Obrony Narodowej postąpił zgodnie ze wskazanymi powyżej przepisami uzasadniony jest wniosek, że z chwilą przekazania sprawy organowi właściwemu wykonał wyrok sądu z dnia 31 maja 2007 r.
Następnie skarżący organ wskazał na powierzchowność dokonanych ustaleń stanu faktycznego sprawy przez Sąd, który jego zdaniem skupił się na przesłankach wskazanych w art. 154 §3 P.p.s.a. tj. na dacie wniesienia skargi i dacie wydania decyzji, pomijając kwestię czy przepis ten powinien być zastosowany jeżeli decyzja została wydana wprawdzie po wniesieniu skargi ale w ustawowym terminie. Zdaniem skarżącego Sąd nie wyjaśnił czy wyrok został wykonany w terminie przewidzianym przepisami prawa. Skarżący podniósł, że jeszcze przed rozpoczęciem biegu terminu do załatwienia sprawy tj. w dniu [...] września 2007 r. Dyrektor Departamentu Kadr MON wystąpił z pismami do Dyrektora Departamentu Administracyjnego MON oraz do Attache Obrony przy Ambasadzie Francji w Warszawie o udzielenie informacji niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy z wniosku J. R. Ponieważ przewidywano dłuższy okres czekania na odpowiedź z Ambasady Francji, także w dniu [...] września 2007 r. powiadomiono pisemnie wnioskodawcę, że ze względu na skomplikowany charakter sprawy i zakres prowadzonego postępowania dowodowego nie jest możliwe załatwienie sprawy w miesięcznym terminie.
Przedmiotowa decyzja została wydana w dniu [...] listopada 2007 r., tj. przed upływem 2 miesięcy licząc od dnia wpływu akt sprawy. Dochowany zatem został termin do załatwienia sprawy w art. 35 § 3 k.p.a. Uprawniony jest zatem wniosek, iż Dyrektor Departamentu Kadr wydał decyzję w ustawowym terminie, o którym mowa w art. 286 §2 P.p.s.a. Skarżący dokonując wykładni wskazanego wyżej przepisu wywiódł ponadto, iż przepis ten pozwala na załatwienie sprawy w innym terminie niż termin zakreślony przez sąd, gdy wynika to z przepisów prawa w przypadku zastosowania tych przepisów w uzasadnieniu faktycznym sprawy.
Skarżący zarzucił, iż Sąd nie wziął pod uwagę faktu, że organ mógł rozpatrzyć wniosek dopiero po uzyskaniu odpowiedzi z Ambasady Francji, do której z pismem wystąpił przed dniem rozpoczęcia biegu terminu do załatwienia sprawy. Okres oczekiwania na tę odpowiedź, jako opóźnienie niezawinione przez organ nie powinien być wliczany do czasu załatwienia sprawy na podstawie art. 35 §5 k.p.a. Termin do załatwienia sprawy faktycznie rozpoczął się dla organu w dniu uzyskania tej odpowiedzi. Niniejszy termin otrzymania przez organ odpowiedzi nie został dokładnie określony, a fakt ten mógłby mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Pismo z Ambasady Francji datowane jest na dzień [...] października 2007 r. i ta data została uznana za dzień doręczenia pisma organowi. Jednak na kopercie i na piśmie nie ma żadnych stempli, które pozwoliły na ustalenie daty wpływu pisma do organu. Na wskazanym piśmie jest natomiast dekretacja Dyrektora Departamentu Kadr datowana na dzień [...] października 2007 r. W ocenie skarżącego, skoro pismo zostało wykonane w Ambasadzie Francji w dniu [...] października 2007 r., to bardziej prawdopodobne jest, że do Departamentu Kadr wpłynęło dopiero w dniu [...] października 2007 r. Jeżeli tak, to wyznaczony przez sąd 30 dniowy termin do załatwienia sprawy upływał w dniu [...] listopada 2007 r. Ponieważ dniem tym była niedziela, zgodnie z art. 57 §4 k.p.a. wydanie decyzji w dniu [...] listopada 2007 r. nastąpiło z zachowaniem tego terminu.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną J. R. wniósł o jej oddalenie i utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie zawarte w niej zarzuty okazały się zasadne.
Zgodnie z art. 183 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania.
Mając na względzie fakt, iż w rozpoznawanej sprawie żadna z przesłanek wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a nie wystąpiła, Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był rozpoznać sprawę wyłącznie w granicach zakreślonych skargą kasacyjną.
Rozpoznawana skarga kasacyjna zawiera zarzut naruszenia szeregu przepisów postępowania - art. 133 §1 zd.1, art. 286 §2 w związku z art. 35 §3 k.p.a., art. 286 §2 w zw. z art. 35 §5 k.p.a., 154 §1 w zw. z art. 19 i art. 65 §1 zd. 1 k.p.a., art. 154 §3 oraz art. 154 §6 w zw. z art. 154 §1 P.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za zasadny należy uznać zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 286 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 35 § 5 K.p.a.
W przedmiotowej sprawie odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 33/07 wraz z aktami sprawy został doręczony organowi w dniu 20 września 2007 r. i od tego dnia zgodnie z art. 286 §2 P.p.s.a. należy liczyć wyznaczony przez Sąd trzydziestodniowy termin do załatwienia sprawy.
W myśl art. 35 § 5 k.p.a. do terminów załatwienia sprawy nie wlicza się okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006).
Bezspornym jest, iż w dniu [...] września 2007 r., czyli jeszcze przed rozpoczęciem biegu terminu do załatwienia sprawy, wyznaczonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, Dyrektor Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej wystąpił do Attache Obrony przy ambasadzie Francji w Warszawie o udzielenie informacji niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy z wniosku J. R. Pismo z Ambasady Francji, stanowiące odpowiedź na zapytanie Dyrektora Departamentu Kadr MON datowane jest na dzień [...] października 2007 r.
Zasięgnięcie informacji w Ambasadzie Francji niezbędnych co do rozstrzygnięcia sprawy należy potraktować jako przyczynę niezależną od organu, o której mowa w art. 35 § 5 kpa.
Oznacza to, że w niniejszej sprawie wyznaczony przez Sąd trzydziestodniowy termin do wydania decyzji rozpoczął swój bieg od dnia w którym wpłynęło do organu pismo z Ambasady Francji datowane na dzień [...] października 2007 r.
Nie można zatem zgodzić się z poglądem Sądu pierwszej instancji, iż Minister Obrony Narodowej pozostawał w bezczynności na moment złożenia skargi przez J. R. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego.
Sąd pierwszej instancji wadliwie przyjął, że organ administracji nie wykonał w zakreślonym terminie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2007 r. sygn. akt II SAB/Wa 33/07 uwzględniającego skargę J. R. na bezczynność.
Zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 30 maja 2001 r., sygn. akt II SA 2015/00 (niepubl.) przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. Jeśli zatem właściwy organ prowadzi, po otrzymaniu wyroku sądu administracyjnego, postępowanie i kończy je wydaniem decyzji administracyjnej, Sąd nie może wobec tego organu zastosować grzywny przewidzianej w powołanym wyżej przepisie.
Z akt sprawy wynika, że Minister Obrony Narodowej podjął działania mające na celu załatwienie sprawy jeszcze przed otrzymaniem akt z sądu, wystosowując w dniu [...] września 2007 r., do Attache Obrony przy ambasadzie Francji w Warszawie pismo o udzielenie informacji niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy.
Nieuzasadnione w takim przypadku byłoby przerzucanie na organ negatywnych konsekwencji długiego terminu oczekiwania na odpowiedź z Ambasady Francji, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, iż gdyby stosownie do art. 286 § 2 P.p.s.a. organ skierował pismo do Ambasady po otrzymaniu akt z sądu, to termin ten mógłby być jeszcze dłuższy.
Za niezasadny natomiast należy uznać zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 133 §1 zd. 1 P.p.s.a, poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności stanu faktycznego oraz niewłaściwą ocenę dokonanych ustaleń stanu faktycznego. Zgodnie z powołanym przepisem "Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy", a więc nie należy do sądu dokonywanie własnych ustaleń stanu faktycznego sprawy. Sąd administracyjny nie przeprowadza postępowania dowodowego, gdyż kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu przed organami administracji orzekającymi w sprawie. Przepis ten mógłby zostać naruszony, gdyby Sąd wydając orzeczenie oparł je na faktach nieznajdujących potwierdzenia w materiale dowodowym znajdującym się w aktach sprawy, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca.
Nieskuteczny jest także zarzut naruszenia art. 286 §2 P.p.s.a. w związku z art. 35 §3 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie tj. nieuwzględnienie faktu, ze organ po powiadomieniu skarżącego o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie jednego miesiąca wydał decyzję w terminie dwóch miesięcy licząc od dnia doręczenia organowi akt.
W wypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, termin jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. Wyznaczony przez sąd administracyjny termin do wydania aktu lub podjęcia czynności jest terminem dodatkowym w stosunku do terminu, w jakim sprawa powinna być załatwiona i organ w takim przypadku nie jest uprawniony do samodzielnego ustalania terminu załatwienia sprawy. Możliwość ustalenia dwumiesięcznego terminu z art. 35 § 3 K.p.a może nastąpić tylko jeżeli sąd nie określił terminu wydania aktu lub podjęcia czynności, ponieważ w takim wypadku w sprawie mają zastosowania terminy ustawowe do załatwienia sprawy (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006).
Z tego samego powodu nie może zostać uznany za słuszny zarzut naruszenia art. 19 i art. 65 §1 zd. 1 k.p.a. w zw. z art. 154 §1 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że przekazanie przez Ministra Obrony Narodowej sprawy do rozpatrzenia przez Dyrektora departamentu Kadr nie stanowiło wykonania wyroku z dnia 31 maja 2007 r. Przedmiotowym wyrokiem uwzględniającym na podstawie art. 149 skargę na bezczynność, Minister został zobowiązany do wydania decyzji i tylko kwestia wydania przedmiotowego aktu może być brana pod uwagę rozważając czy organ wykonał nałożony na niego obowiązek w zakreślonym przez Sąd terminie.
Wniesiona w sprawie skarga kasacyjna zawiera zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, który to zarzut został sformułowany wadliwie. Powołane przepisy art. 154 §3 P.p.s.a. oraz art. 154 § 6 w zw. z art. 154 § 1 P.p.s.a nie mają bowiem charakteru prawa materialnego, gdyż są przepisami prawa procesowego, normującymi postępowanie sądowe. Tym niemniej błędne zakwalifikowanie przepisu prawa procesowego, jako przepisu prawa materialnego nie oznacza pozostawienia zarzutu naruszenia tego przepisu poza zakresem kontroli instancyjnej. W takim bowiem przypadku należy zbadać, czy doszło do naruszenia wskazanego przepisu, przyjmując że skarżący podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania, błędnie nazwany naruszeniem prawa materialnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2007 r., sygn. akt I GSK 2216/06, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 listopada 2007 r., sygn. akt II GSK 103/07).
Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 154 §3 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwą wykładnię, tj. przyjęcie, że w każdym przypadku wykonania wyroku po wniesieniu skargi brak jest podstaw do jej oddalenia.
Z treści art. 154 §3 P.p.s.a. wynika, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.
Grzywna stanowi w istocie karę za ignorowanie przez organy administracji publicznej wyroków sądowych dlatego w razie spełnienia warunków określonych w art. 154§1 sąd obowiązany jest wymierzyć organowi grzywnę, chyba, że wniesienie skargi nastąpiło po wykonaniu wyroku lub załatwieniu sprawy.
Zarzut naruszenia art. 154 §6 w zw. z art. 154 §1 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. wymierzenie organowi grzywny w sytuacji gdy wyrok z dnia 31 maja 2007 r. został wykonany w terminie przewidzianym przepisami prawa jest również uzasadniony. Sąd pierwszej instancji ustalając fakt przekroczenia terminu nie wziął pod uwagę treści art. 35 § 5 K.p.a., a także nie wyjaśnił kiedy pismo z Ambasady Francji, stanowiące odpowiedź na zapytanie Dyrektora Departamentu Kadr MON wpłynęło do organu.
Z tych względów na podstawie art. 185 P.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.