Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie NSA z 9 lipca 2010 r., I OSK 1012/10

PostanowienieprawomocneNaczelny Sąd Administracyjny·9 lipca 2010 r.

Powołane przepisy

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 9 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 marca 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 44/10 o odrzuceniu skargi
Sprawa
w sprawie ze skargi S. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na bezczynność organu za niezasadne postanawia: oddalić skargę kasacyjną
Skład
Sędzia NSA Monika Nowicka

Uzasadnienie

S. R. w dniu 18 maja 2009 r. złożył w Starostwie Powiatowym w Zgierzu wniosek o wyrejestrowanie dwóch skradzionych pojazdów ciężarowych marki Jelcz o nr rej. [....]

Z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych złożonego wniosku Starosta Powiatowy w Zgierzu zawiadomieniem z dnia 15 czerwca 2009 r. poinformował stronę o pozostawieniu wniosku z dnia 18 maja 2009 r. bez rozpoznania.

Pismem z dnia 27 lipca 2009 r. strona zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z "zażaleniem na procedurę prawną" w sprawie dotyczącej wniosku o wyrejestrowanie powyżej wymienionych pojazdów.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi postanowieniem z dnia [...] września 2009 r., nr S.K.O. 3111/2009 wydanym w trybie art. 37 § 1 k.p.a. uznało zażalenie S. R. za niezasadne. Na powyższe postanowienie S. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wniosło o jej odrzucenie. W ocenie Kolegium wniesienie skargi na powyżej powołane postanowienie jest niedopuszczalne.

Postanowieniem z dnia 11 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę S. R. Jak wskazał Sąd zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa sądów administracyjnych, jak również ze stanowiskiem doktryny, stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. przyjmuje formę incydentalnego postanowienia, na które nie służy zażalenie. Postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie, jak również nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Dotyczy jedynie poszczególnej kwestii danego postępowania administracyjnego. Postanowienie to nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innym aktem lub czynnością organu dotyczącą przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Nie podlega zatem kognicji sądów administracyjnych, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Stąd niedopuszczalnym jest jego zaskarżenie do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.

Od powyższego postanowienia S. R. wniósł skargę kasacyjną, zarzucając:

naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie:

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. decyzje administracyjne;
  2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

  1. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  2. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  3. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  4. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] września 2009 r. wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a., wskutek wniesionego przez S. R. zażalenia na niezałatwienie przez Starostę Powiatowego w Zgierzu jego wniosku z dnia 18 maja 2009 r., w terminie, o którym mowa w art. 35 k.p.a. Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego postanowień dotyczących poszczególnych kwestii –w tym przypadku bezczynności organu – wynikających w toku tego postępowania lecz nie rozstrzygających o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Tego rodzaju postanowienie nie podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 306/05). W takiej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 marca 2010 r. odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalną skargę S. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 16 września 2009 r., nr S.K.O. 3111/2009 w przedmiocie uznania zażalenia na bezczynność organu za niezasadne.

Poza zakresem rozpoznania w sprawie niniejszej pozostają natomiast zarzuty odnoszące się do naruszenia wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa materialnego oraz przepisów k.p.a., gdyż Sąd wydając zaskarżone postanowienie przepisów powyższych nie stosował. To samo należy również odnieść do zarzutu, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie wskazał skarżącemu trybu postępowania, w jakim skarżący mógł zrealizować swoje słuszne roszczenia o wyrejestrowanie skradzionych samochodów, ponieważ rolą Sądu I instancji była jedynie ocena skargi pod kątem jej dopuszczalności w świetle przepisów p.p.s.a.

Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.

Pod tą sygnaturą także

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.