Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. adwokat E. N., będąca pełnomocnikiem z urzędu skarżącego kasacyjnie S. R., złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 9 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1012/10 w zakresie kosztów zastępstwa procesowego za udzieloną skarżącemu w postępowaniu kasacyjnym przed tym Sądem pomoc prawną świadczoną z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest bezzasadny.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w postanowieniu kończącym postępowanie o przyznaniu pełnomocnikowi S. R. wyznaczonemu z urzędu, adw. E. N. za reprezentowanie w/w przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 i art. 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami.
Natomiast wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach 258 - 261 p.p.s.a.
Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.) pełnomocnik skarżącego powinien złożyć Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 i § 3 p.p.s.a.