Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 listopada 2013 r., I SA/Wa 37/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Gminy Miejskiej [...] (skarżąca) na decyzje Wojewody [...] z dnia [...] r, nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość.
Od powyższego wyroku skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego A. Z. złożyła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie w całości zaskarżonej decyzji może doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody w mieniu skarżącej oraz spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca podniosła, że konieczność zapłacenia odszkodowania w wysokości 35.280,00 zł wiąże się z utratą środków finansowych przeznaczonych na inne cele, co mogłoby doprowadzi do ich niezrealizowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przyjętej wykładni powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r., nr 4, poz. 77).
Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że jego wykonanie faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 p.p.s.a., ale tylko wówczas, jeżeli realne jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Powyższe oznacza, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że przesłanki ochrony tymczasowej nie wystąpiły. Skarżąca nie wykazała na czym konkretnie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków miałoby polegać. W szczególności skarżąca nie wykazała, jakie odchody uzyskuje rocznie Gmina Miejska [...] i jakie ponosi wydatki, by móc ocenić, czy kwota 35.280 zł znacząco wpłynie na realizację innych celów, realizowanych przez Gminę. Samo stwierdzenie, że wykonanie tej decyzji może spowodować nieodwracalne skutki w postaci utraty środków finansowych przeznaczonych na inny cel jest niewystarczające. Skarżąca wskazała, że nie kwestionuje słuszności zasądzonego odszkodowania, a jedynie jego wysokość. Wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym wypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji, skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (postanowienie NSA z: 15.12.2004 r., GZ 127/04; 20.12.2004 r., GZ 138/04, akceptowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, LexisNexis 2012, s. 229, uw. 12). Świadczenia pieniężne są co do zasady świadczeniami podlegającymi ewentualnej późniejszej egzekucji i zwrotowi(postanowienie NSA z 08.1.2013, I OZ 966/12, cbosa). W skład majątku gminy wchodzi już wywłaszczona nieruchomość, w związku z którą ustalono zaskarżoną decyzją odszkodowanie. W rozpoznawanej sprawie nie ma więc podstaw do wstrzymania wykonania decyzji, zwłaszcza z powodów wskazanych przez wnioskodawcę.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, mając na względzie treść art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.