Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2008 r., nr [...], Dowódca Jednostki Wojskowej [...] w Ż. utrzymał w mocy decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w Ż. z dnia [...] 2007 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zwrotu przez P. R. zwaloryzowanej na dzień zwolnienia ze służby równowartości kosztów poniesionych na jego utrzymanie i naukę [...], wskazując, że koszty te zostały wyliczone na podstawie § 15, 17 i 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 maja 2004 r. w sprawie kierowania i udzielania pomocy żołnierzom zawodowym w związku z pobieraniem przez nich nauki oraz ustalania równowartości kosztów poniesionych w związku z nauką (Dz. U. Nr 135, poz. 1451).
Organ podkreślił przy tym, że P. R. wypowiedział stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, w związku z czym, na podstawie Rozkazu Nr [...] Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] 2007 r. został zwolniony z tej służby.
Od decyzji z dnia [...] 2008 r., nr [...], Dowódca Jednostki Wojskowej [...] w Ż. P. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, który to Sąd wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 65/09, oddalił skargę.
Od tego wyroku P. R. złożył skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że został zobowiązany do zapłaty bardzo znaczącej – z jego punktu widzenia – kwoty w bardzo krótkim czasie (60 dni). Podał, że uiszczenie przez niego takiej należności byłoby możliwe tylko wtedy, gdyby udało mu się zaciągnąć na ten cel kredyt lub pożyczkę, co z kolei wiązałoby się z kolejnymi kosztami dla skarżącego, takimi, jak opłaty związane z udzieleniem kredytu, czy pożyczki oraz odsetki. W związku z tym, zdaniem skarżącego zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Artykuł 61 § 3 wskazanej wyżej ustawy przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi tu o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący dostatecznie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, bowiem zaspokojenie przedmiotowego roszczenia w żądanej kwocie [...] jest znacznym obciążeniem finansowym i, jak wskazał skarżący, niemożliwym do zrealizowania bez zaciągnięcia pożyczki na ten cel.
Zostały zatem spełnione przesłanki wynikające z art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.