Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 września 2005 r. sygn. akt I SA 2573/03 oddalił skargę Agencji [...] S.A. w W. oraz B. Ś.-Z. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...] w Zbiorze Dokumentów Rep. [...], stanowiącej własność A. S. i B. Ś.-Z. oraz stwierdzenia nieważności powyższych decyzji w części dotyczącej odszkodowania.
W skardze kasacyjnej B. Ś.-Z., zaskarżył wyrok WSA w Warszawie jedynie w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności wskazanych decyzji w zakresie wywłaszczenia nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 stycznia 2007 r. sygn. I OSK 272/06 uchylił wyrok WSA w Warszawie w zaskarżonej części i sprawę w tym zakresie przekazał Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2007 r. sygn. I SA/Wa 457/07 uchylił decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję tego organu z dnia [...] w zakresie wywłaszczenia. Wniesiona od tego wyroku skarga kasacyjna oczekuje na rozpoznanie.
Pismem z dnia 2 lipca 2007 r. Agencja [...] S.A., wniosła skargę o wznowienie postępowania, domagając się, na podstawie art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2007 r. z powodu wykrycia takich okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, oraz wnosząc na podstawie art. 279 powołanej ustawy, o zmianę wyroku NSA w całości i oddalenie skargi kasacyjnej B. Ś.-Z., ewentualnie uchylenie wyroku z dnia 17 stycznia 2007 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, a ponadto zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła między innymi, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 stycznia 2007 r. NSA stwierdził naruszenie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości.
Takie stwierdzenie zostało jednak dokonane na podstawie niepełnego materiału dowodowego. Dopiero po wydaniu powyższego orzeczenia Agencja [...] S.A. wykryła okoliczności faktyczne oraz środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, ponieważ nie miała do nich dostępu, gdyż pozostawały one w posiadaniu innego podmiotu – [...] Sp. z o.o. Te dodatkowe dokumenty, dołączone do skargi o wznowienie postępowania, Agencja uzyskała dopiero w dniu 16 kwietnia 2007 r. i dopiero wówczas mógł się z tą dokumentacją zapoznać Zarząd Spółki i nowo ustanowiony przez nią pełnomocnik procesowy.
W odpowiedzi na powyższą skargę B. Ś.-Z., podniósł, że Agencja [...] S.A. prawo użytkowania wieczystego tej spółki do spornej nieruchomości nie zostało ujawnione w księdze wieczystej. Spółka nie jest zatem użytkownikiem wieczystym działki, a tym samym stroną postępowania. Ponadto nie przedstawiła ona żadnych dokumentów czy też dowodów, gdyż nieuwierzytelnione kserokopie nie mają mocy dowodowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w wypadkach przewidzianych w przepisach art. 271-285 tej ustawy (dalej P.p.s.a.) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Ustawa określeniem "orzeczenia" obejmuje wyroki i postanowienia (art. 132). Oznacza to, że na podstawie art. 272 dopuszczalne jest wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem i postanowieniem.
Skarga o wznowienie jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia zmierzającym do obalenia prawomocnego orzeczenia i ponownego rozpoznania sprawy prawomocnie zakończonej. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 czerwca 2006 r. sygn. I GZ 2/06 (ONSAiWSA 2007/2/36) chodzi tu o zakończenie postępowania wszczętego przed sądem administracyjnym na skutek wniesienia skargi w rozumieniu art. 52 P.p.s.a. albo wniosku, o jakim mowa w art. 63 P.p.s.a, to jest o zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego, a więc o prawomocne zakończenie sprawy sądowoadministracyjnej w rozumieniu art.1 i art.134 § 1 P.p.s.a.
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego odnosi się zatem do wyroków, które nie tylko rozstrzygają co do istoty sprawę sądowoadministracyjną ale i prawomocnie kończą postępowanie w takiej sprawie, a ponadto do postanowień, które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej. Wyłączone jest natomiast wznowienie postępowania incydentalnego- wpadkowego, to jest zakończonego prawomocnym postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. Nie można też wnieść skargi o wznowienie od prawomocnego wyroku sądu kasacyjnego, uchylającego zaskarżony wyrok i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Taki wyrok jest wprawdzie prawomocny, gdyż nie przysługuje od niego żaden środek odwoławczy (art.168 § 1 P.p.s.a.), ale nie kończy on sprawy sądowoadministracyjnej we wskazanym znaczeniu.
Podobne stanowisko wyrażał także Sąd Najwyższy, stwierdzając, że nie można wnieść skargi o wznowienie od wyroku sądu rewizyjnego, uchylającego zaskarżony wyrok i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania (por. postanowienie SN z 30 listopada 1993 r. sygn. III AZP 18/93 –OSNC 1994/6/122).
W niniejszej sprawie Agencja [...] S.A. domagała się wznowienia postępowania od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2007 r., który uchylał zaskarżony wyrok WSA w Warszawie i sprawę przekazywał temu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Z uwagi na taki charakter orzeczenia skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w postanowieniu na podstawie art. 281 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.