Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 października 2007 r. odrzucił skargę Agencji [...] S.A. w W. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem NSA z dnia 17 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 272/06, i zasądził od Agencji na rzecz B. Ś.-Z. kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 2 listopada 2007 r. (data stempla pocztowego) B. Ś.-Z. złożył wniosek o sprostowanie uzasadnienia powyższego postanowienia poprzez:
- 1) na str. 1 wiersz 4 i 5 – sprostowanie omyłek pisarskich w numerze decyzji Prezesa UMiRM z dnia [...],[...], zamiast [...],
- 2) na str. 1 wiersz 8 – sprostowanie numeru decyzji Naczelnika Dzielnicy W. W. z dnia [...] marca 1981 r., nr [...], zamiast [...],
- 3) na str. 1 wiersz 10 – sprostowanie numeru zbioru dokumentów rep. [...], zamiast [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa P.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Na mocy art. 166 ustawy P.p.s.a. przepis ten ma zastosowanie również do postanowień. NSA uznał, że w uzasadnieniu postanowienia z dnia 12 października 2007 r. pojawiły się błędy pisarskie w numerze decyzji Prezesa UMiRM z dnia [...] października 2003r. oraz numerze zbioru dokumentów. Prawidłowe numery powyższych aktów bezspornie wynikają z akt administracyjnych, zatem NSA postanowił uwzględnić wniosek strony o sprostowanie w tym zakresie. W pozostałym zakresie nie było możliwości uwzględnienia wniosku B. Ś.-Z., gdyż wskazany przez niego numer decyzji Naczelnika Dzielnicy Warszawa W. z dnia [...] marca 1981 r. nie wynika jednoznacznie z akt sprawy.
Przeciwnie, zarówno w decyzji Prezesa UMiRM z dnia [...] października 2003 r., jak i w decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] czerwca 1981 r., nr [...], powołany został numer podany w uzasadnieniu, zakończony inicjałem [...], nie zaś [...]. Natomiast sama decyzja Naczelnika Dzielnicy W. W. z dnia [...] marca 1981 r. nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, że zaistniała omyłka pisarska, bowiem jej numer jest w tym miejscu nieczytelny.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 193 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.