Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 33/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił skargę E. P., T. P., A. P. i A. C. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] grudnia 2006 r., nr[...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty Radomskiego z dnia [...] czerwca 2006 r., o odmowie zwrotu skarżącym wywłaszczonej nieruchomości stanowiącej własność J. P. Ze skargą kasacyjną od powyższego wyroku wystąpili do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. P., A. P. i T. P., reprezentowani przez radcę prawnego, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości i zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania kasacyjnego. Skargę kasacyjną oparto na obu podstawach wskazanych w art. 174 ustawy P.p.s.a., zarzucając Sądowi I instancji, iż:
* niezgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy P.p.s.a. nie uchylił zaskarżonej decyzji, mimo że wydana została ona z naruszeniem art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i art. 80 kpa,
* dopuścił się naruszenia przepisu art. 141 § 4 ustawy P.p.s.a., poprzez nieodniesienie się do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze,
* błędnie zastosował przepis art. 151 ustawy P.p.s.a. oddalając skargę, mimo, iż zachodziły przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji
* naruszył przepisy prawa materialnego, poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 137 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez uznanie, że nieruchomość będąca przedmiotem sprawy nie jest nieruchomością zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, bowiem przed upływem siedmiu lat od daty, w której decyzja ta stała się ostateczna, rozpoczęto prace związane z celem wywłaszczenia, mimo, że w aktach brak jest dowodu potwierdzającego tę okoliczność.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna T. P. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
W myśl art. 173 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej powoływana jako P.p.s.a.) do wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenie stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosowanie do art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Z powyższych przepisów wynika, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie oddzielnie dla każdej ze stron. W sprawach, w których oddalono skargę, możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, uzależniona jest przy tym od spełnienia przez każdą ze stron warunku wstępnego, jakim jest złożenie prze tę stronę w terminie siedmiodniowym wniosku o doręczenie jej wyroku z uzasadnieniem.
W niniejszej sprawie wniosek, o jakim mowa w art. 141 § 2 P.p.s.a. złożyli tylko E. P. i A. P. Natomiast T. P. nie występował o doręczenie mu odpisu wyroku z uzasadnieniem. W tym przypadku wniesiona przez T. P. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z innych przyczyn i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.