Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. P. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia [...] w sprawie odwołania skarżącej ze stanowiska [...] (przeniesienia na niższe stanowisko).
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził, iż z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie przepisy zmieniające art. 38 i 39 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953 ze zm.). Zmiana polegała na tym, że wyłączona została właściwość sądów administracyjnych w sprawach urzędników państwowych mianowany, określonych w art. 38 ust. 1, a sprawy te poddano właściwości sądów powszechnych (art. 39). Oznacza to, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga podlegałaby odrzuceniu także z tej przyczyny, iż sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona, ponieważ prawomocnym postanowieniem z dnia 25 maja 2005 r., sygn. akt III SA/Gd 2/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. P. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia [...] (art. 58 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a ponadto z tej przyczyny, że skarga wniesiona bez wyczerpania środków odwoławczych jest niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W skardze kasacyjnej wniesionej przez skarżącą podniesiono zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem skarżącej sąd administracyjny najpierw uznał się za właściwy do rozpoznania tej sprawy, a następnie zmienił stanowisko w tej kwestii, pomimo, że również sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Skarżąca została pozbawiona możliwości rozpoznania jej sprawy przez sąd, co narusza jej konstytucyjne prawo do rozstrzygania merytorycznego jej sprawy przez sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Z przepisu art. 38 ust. 1 powołanej ustawy o pracownikach urzędów państwowych, wynika, że od decyzji w sprawach wypowiedzenia lub rozwiązania stosunku pracy z urzędnikiem państwowym mianowanym, przeniesienia albo zlecenia mu wykonywania innej pracy, przeniesienia na niższe stanowisko bądź zawieszenia w pełnieniu obowiązków urzędnik może, w terminie siedmiu dni, wnieść odwołanie do kierownika organu nadrzędnego nad urzędem, w którym jest zatrudniony. Oznaczało to, że przed wniesieniem skargi do sądu, konieczne było wyczerpanie środka odwoławczego w postaci odwołania. Przepis ten ma zastosowanie do urzędników sądowych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury (Dz. U. Nr 162, poz. 1225 ze zm.), w związku z art. 156 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 154, poz. 1070 ze zm.).
Skarżąca nie podważa stanowiska Prezesa Sądu Okręgowego w Gdańsku przedstawionego w odpowiedzi na skargę, iż skarżąca wniosła odwołanie od decyzji z dnia [...], które zostało przekazane do rozpoznania Ministrowi Sprawiedliwości wraz z wnioskiem skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się, to należy przyjąć, iż w tej sprawie, po 1 stycznia 2004 r., od kiedy to sprawy z tego zakresu przekazane zostały na drogę postępowania przed sądem powszechnym, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Takie stanowisko przyjęte przez Sąd pierwszej instancji nie narusza art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Należy dodatkowo wyjaśnić, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 maja 2005 r., od którego wniesiona została skarga kasacyjna oddalona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2005 r., sygn. akt I OSK 1042/05 nie odnosiło się do właściwości sądu w sprawie przeniesienia skarżącej na niższe stanowisko, ale do skargi na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia [...]. Skoro skarga ta wniesiona została przed 1 stycznia 2004 r., sąd administracyjny był właściwy do rozpoznania skargi, jednakże odrzucił ją na tej podstawie, że została wniesiona bez wyczerpania przysługujących skarżącej środków odwoławczych. Tak więc wniesienie kolejnej skargi na decyzję z dnia [...] nie może być uzasadnione tym, iż sąd administracyjny uznał swoją właściwość w tej sprawie, skoro nie jest kwestionowane przez skarżącą, iż po 1 stycznia 2004 r. wniosła odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, a wobec tego właściwy do rozpoznania takiej sprawy stał się od 1 stycznia 2004 r. sąd powszechny.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę kasacyjną.