Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 13 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 1203/15

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska
Rozpoznanie
w dniu 13 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Polskich Kolei Państwowych S.A. z siedzibą w Warszawie o zawieszenie postępowania sądowego
Sprawa
w sprawie ze skargi kasacyjnej Polskich Kolei Państwowych S.A. z siedzibą w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1650/14 w sprawie ze skargi Polskich Kolei Państwowych S.A. z siedzibą w Warszawie na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić wniosek.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1650/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Polskich Kolei Państwowych S.A. z siedzibą w Warszawie na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Polskie Koleje Państwowe S.A. zawarła wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż w dniu 7 maja 2014 r. PKP S.A. wniosła do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną, w której domaga się stwierdzenia niezgodności aktualnie stosowanej w judykaturze sądów administracyjnych wykładni art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy ustawy komunalizacyjnej w zw. z art. 6 ust. 1 oraz art. 38 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami (w brzmieniu obowiązującym w dniu 27 maja 1990 r., z art. 64 ust. 1 i 2 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483) - dalej jako "Konstytucja", art. 64 ust. 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji. Skarga została zarejestrowana pod sygnaturą Ts 116/14.

Zdaniem skarżącej kasacyjnie spółki zapadłe w toku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym rozstrzygnięcie w sposób jednoznaczny przesądzi o tym, w jaki sposób winny być interpretowane normy prawne zawarte w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy komunalizacyjnej oraz art. 6 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego musi cechować się tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej.

W judykaturze (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08, dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl) podkreśla się, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności sąd podejmujący rozstrzygnięcie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinien oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie powyższe warunki nie zostały spełnione. Choć wskazane we wniosku o zawieszenie postępowania przepisy były podstawą prawną zaskarżonej do sądu pierwszej instancji decyzji, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł wystarczającej potrzeby do zawieszenia postępowania.

Samo złożenie skargi konstytucyjnej nie stanowi bowiem podstawy do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Zawieszenie takie możliwe byłoby, gdyby sprawa zawisła już przed Trybunałem, jednakże Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż na dzień orzekania sprawa ze skargi konstytucyjnej PKP S.A. w Warszawie nie pojawiła się w wykazie spraw rozpatrywanych przez Trybunał Konstytucyjny. Sprawa jest na etapie wstępnego badania, na co wskazuje jej sygn. "TS", a zatem oczekuje na nadanie biegu przez wyznaczonego sędziego (p. art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.).

Zatem wszczęcie postępowania przed Trybunałem co do istoty jeszcze nie nastąpiło, podczas gdy zawieszenie postępowania sądowego może mieć miejsce do postępowania rozpoczętego i będącego w toku przed Trybunałem (tak Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt II GZ 299/14, publ. jw.).

Należy także nadmienić, że w sytuacji, gdy Trybunał Konstytucyjny zajmie odmienne stanowisko od dotychczasowego i orzeknie o niekonstytucyjności przepisów powołanych we wniosku o zawieszenie postępowania to zgodnie z art. 272 § 1 p.p.s.a. strona skarżąca będzie mogła skorzystać z instytucji wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2011 r., sygn. akt II FSK 1442/11, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 w związku z art. 193 p.p.s.a.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 9 maja 2017 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.