Uzasadnienie
W dniu 9 listopada 2009 r. W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r., nr [...], wszczynającą postępowanie w sprawie scalenia i podziału na działki budowlane gruntów położonych w O. i przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne – Osiedle "[...]" w O..
Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.) dalej P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r., nr [...].
Jak wskazał Sąd w niniejszej sprawie, analiza żądania skargi z dnia 9 listopada 2009 r. prowadzi do wniosku, że skarga dotyczy sprawy już prawomocnie rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 lipca 2006 r. (sygn. akt I SA/Wa 2062/05) oddalającym skargę W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r., nr [...], wszczynającą postępowanie w sprawie ustalenia granic gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne.
Sąd stwierdził, iż zachodzi tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa skargi rozstrzygniętej wyrokiem z dnia 6 lipca 2006 r. oraz skargi złożonej w niniejszej sprawie. Prawomocne osądzenie sprawy odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii.
Skargę kasacyjna od powyższego postanowienia wniósł W. W., zaskarżając postanowienie w całości.
Powyższemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj.
- 1) art. 58 pkt 4 P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż skarga dotyczyła tylko uchwały Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r. nr [...] w sytuacji, gdy z treści uzasadnienia skargi oraz z pism skarżącego wynika, iż przedmiotem skargi są również inne uchwały Rady Gminy O.- uchwała nr [...],
- 2) art. 141 § 4 w zw. z art. 166 P.p.s.a. polegające na nienależytym wyjaśnieniu przez Sąd I instancji przyjętej podstawy faktycznej i pominięciu w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia argumentów podnoszonych przez skarżącego w swojej skardze oraz pismach, a dotyczących niezgodności z prawem innych uchwał oraz decyzji organów administracyjnych dotyczące działek skarżącego,
- 3) art. 57 § 3 P.p.s.a. poprzez nierozdzielenie skarg, z uwagi na fakt, iż z pism skarżącego wynika, że przedmiotem zaskarżenia nie jest wyłącznie uchwała nr [...].
W konkluzji skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Należy stwierdzić, że w sprawie niniejszej przepis powyższy na podstawie którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. odrzucił skargę W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r., nr [...], wszczynającą postępowanie w sprawie scalenia i podziału na działki budowlane gruntów położonych w O. i przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne – Osiedle "[...]" w P. został zastosowany w sposób prawidłowo.
Jak bowiem wynika z ustaleń Sądu I instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 2062/05 oddalił skargę W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r., nr [...], wszczynającą postępowanie w sprawie ustalenia granic gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne.
Nie można zgodzić się ze skarżącym, że skarga z dnia 9 listopada 2009 r. nie dotyczyła tylko uchwały Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r. nr [...]. Z treści uzasadnienia skargi nie można wywnioskować, że dotyczy ona także uchwały nr [...], którą skarżący powołuje jedynie jako argument zasadności skargi na uchwałę z dnia [...] października 1997 r. Ponadto skarżący nie wskazuje na czym polega, jego zdaniem, naruszenie prawa lub interesu prawnego w uchwale z dnia [...] maja 1998 r. nr [...], którą tylko powołuje. Należy podkreślić, iż w kolejnych pismach do Sądu skarżący akcentuje, że przedmiotem zaskarżenia jest uchwała z dnia [...] października 1997 r., np. w piśmie z dnia 14 grudnia 2009 r. W. W. wyjaśnia: "popieram swoją skargę, którą złożyłem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę z dnia [...] października 1997 r. (...)"
Ponadto z treści uzasadnienia skargi W. W. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wynika, jak podkreśla sam skarżący, że postępowanie w sprawie skargi na uchwałę z dnia [...] maja 1998 r. nr [...] zostało umorzone w wyniku cofnięcia skargi.
Ubocznie należy dodać, że w przypadku cofnięcia skargi na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej prawomocne umorzenie postępowania jest równoznaczne z wiążącym stwierdzeniem sądu, że zaskarżony akt nie jest obarczony wadami uzasadniającymi konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Legalność tego aktu jest zatem przesądzona i nie może być kwestionowana w innym postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest ocena zgodności z prawem tego samego aktu, również w postępowaniu przed sądem drugiej instancji (wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2006 r., I FSK 505/05, publ.: LEX nr 250245).
Nie można pomijać faktu, że również treść postanowienia o umorzeniu postępowania na skutek cofnięcia skargi stanowi wypowiedź sądu administracyjnego na temat zgodności z prawem określonego rodzaju działania administracji. Przesłanki wydania postanowienia o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego ze względu na dopuszczalne cofnięcie skargi wskazują, że w tym przypadku charakterystyka tego postanowienia nie wyczerpuje się na stwierdzeniu, że "umorzenie postępowania polega na jego przerwaniu, uchyleniu wszystkich dokonanych w nim czynności oraz orzeczeniu o dalszym jego nieprowadzeniu". Tego rodzaju postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego dotyka również kwestii materialnoprawnych związanych z merytoryczną oceną aktu zaskarżonego do sądu administracyjnego.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny nie miał podstawy do rozdzielenia skarg, skoro skarga W. W. dotyczy wyłącznie uchwały Rady Gminy O. z dnia [...] października 1997 r. nr [...].
Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.