Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1205/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną W. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 2131/09 o odrzuceniu skargi W. W. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] października 1997 r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia granic gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne.
W dniu 23 sierpnia 2010 r. adwokat L. L. złożyła wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 sierpnia 2010 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W uzasadnieniu pełnomocnik wskazała, że w skardze kasacyjnej zgłosiła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej skarżącemu z urzędu oraz złożyła oświadczenie, że koszty te nie zostały przez skarżącego pokryte w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona może domagać się uzupełnienia postanowienia, w szczególności jeżeli sąd nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (art. 157 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekał o kosztach, mimo że istnieje podstawa do zasądzenia kosztów, a strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania.
Z przepisów powyższej ustawy nie wynika, aby przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu należało do takich elementów orzeczenia, które Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest zamieszczać z urzędu. Należy bowiem zauważyć, że przepisy art. 209 i 210 P.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami, natomiast orzekanie o wynagrodzeniu dla pełnomocnika z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.) należy do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 P.p.s.a. Uprawnienie Naczelnego Sądu do orzekania w omawianym przedmiocie związane jest jedynie z kontrolą instancyjną tego rodzaju orzeczeń wydanych przez Sąd pierwszej instancji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt GSK 1412/04).
W związku z tym, że przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu powinno nastąpić w odrębnym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 17 sierpnia 2010 r. należało uznać za nieuzasadniony (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. akt I OZ 344/08 oraz I OZ 345/08).
Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną pełnomocnik powinien złożyć zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z oświadczeniem, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł o oddaleniu wniosku.