Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 4 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1688/12, oddalił skargę D.M. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby.
Skargę kasacyjną wniósł D.M., żądając uchylenia wyroku WSA w Warszawie i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucono naruszenie art. 41 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2011 r. nr 287, poz. 1687, ze zm.), ponieważ nie zachodziły podstawy do zwolnienia skarżącego w tym trybie, gdyż nie upłynął w dniu wydania rozkazu termin 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby. Błędnie też obliczono ten termin i nie wzięto pod uwagę, że okres ten należy liczyć od zaprzestania pełnienia służby z uwagi na chorobę, a nie z powodu rozkazu personalnego oraz, że okresy, w których skarżący pozostawał poza służbą w Policji z powodu zwolnienia na innej podstawie prawnej, nie mogą być zaliczane do tego okresu, ponieważ skarżący nie zaprzestał służby z powodu choroby, ale z innych powodów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W przepisach regulujących postępowanie przed NSA nie ma przepisów szczególnych regulujących zawieszenie postępowania kasacyjnego, jednakże na podstawie art. 193 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Można zatem zawiesić postępowanie przed NSA na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z 193 P.p.s.a. ze względu na inne toczące się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym, jeżeli wynik tego postępowania będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w toczącym się postępowaniu.
W skardze kasacyjnej podniesiono, że WSA w Warszawie błędnie zastosował art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2011 r. nr 287, poz. 1687, ze zm.) w zakresie obliczania 12. miesięcznego terminu zwolnienia funkcjonariusza ze służby w przypadku orzeczenia wobec niego przez komisję lekarską trwalej niezdolności do służby. Wskazać należy, że NSA, postanowieniem z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt I OSK 231/13, przestawił składowi siedmiu sędziów NSA zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości prawne, tj.: czy przepis art. 43 ust. 1 ustawy o Policji ma zastosowanie do zwolnienia policjanta ze służby w przypadku orzeczenia przez komisję lekarską trwałej niezdolności do służby, jeżeli funkcjonariusz nie zaprzestał służby z powodu choroby?
Odpowiedź na przedmiotowe pytanie prawne będzie miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt I OSK 1252/12 ze skargi kasacyjnej D.M.
Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.