Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1954/12, oddalił skargę Prezydenta Miasta Gdańska na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r., w przedmiocie ustalenia odszkodowania na rzecz Skarbu Państwa – Wojskowej Agencji Mieszkaniowej należnego z tytułu przejęcia nieruchomości przeznaczonej pod budowę drogi.
Prezydent Miasta Gdańska w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku z dnia 12 lutego 2013 r. oraz zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia 30 marca 2012 r. do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji Wojewody Pomorskiego (ustalającej odszkodowanie w kwocie 45 935 zł.) wiąże się z koniecznością wydatkowania znacznych środków pieniężnych, co wiąże się z uszczupleniem budżetu Gminy Miasta Gdańska. W przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej powstanie obowiązek zwrotu wypłaconego odszkodowania, lecz w praktyce jej wyegzekwowanie może być procesem długotrwałym. Tym samym, zdaniem organu, spełniona została przesłanka trudnych do odwrócenia skutków wskazana w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
W swoim wniosku strona skarżąca podniosła, że wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione z uwagi na to, że kwota odszkodowania jest na tyle wysoka, że spowoduje uszczuplenie budżetu Gminy Miasta Gdańska. W przypadku natomiast uwzględnienia skargi kasacyjnej i konieczności zwrotu wypłaconego odszkodowania wyegzekwowanie tej kwoty może być procesem długotrwałym.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego strona skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rodzaj obowiązku tj. zapłata odszkodowania za nieruchomość nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. Wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym wypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji, skarżący może dochodzić zwrotu uiszczonej kwoty. Świadczenia pieniężne są co do zasady świadczeniami podlegającymi ewentualnej późniejszej egzekucji i zwrotowi.
Wskazując na "uszczuplenie budżetu" wnioskodawca w żaden sposób nie udokumentował jak uiszczenie orzeczonego odszkodowania wpłynie na sytuację finansową Gminy. Wobec tych ustaleń trudno uznać, aby zapłata przez stronę skarżącą odszkodowania miała spowodować zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Odnosząc się natomiast do wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu pierwszej instancji to wskazać należy, że art. 61 § 3 p.p.s.a. odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności wydanych przez organy administracji publicznej i nie dotyczy wyroków sądów administracyjnych. Celem instytucji prawnej uregulowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a., jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a więc zapewnienie skarżącemu ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowego przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Stosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. w toku postępowania kasacyjnego może dotyczyć wyłącznie aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że powołany przepis nie znajduje zastosowania do wyroków sądów administracyjnych.
Na marginesie należy wskazać, że w sytuacji, gdy od wyroku Sądu I instancji została wniesiona skarga kasacyjna, to wyrok ten jest nieprawomocny i nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, mając na względzie treść art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.