Uzasadnienie
I OSK 1296 / 13
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił, złożoną w dniu 19 grudnia 2012 r., przez D. M., skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2012 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] września 2012 r., którą odmówiono skarżącej przyznania jednorazowego świadczenia na pokrycie niezbędnych wydatków związanych z potrzebami dziecka przyjmowanego do rodziny zastępczej.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, przesyłka polecona zawierająca zaskarżoną decyzję została wysłana do skarżącej w dniu 29 października 2012 r., po czym została zwrócona do organu jako nie podjęta. Pismem z dnia 19 grudnia 2012 r. D. M. poinformowała Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że nie otrzymała decyzji wydanej w wyniku jej odwołania, zaś informację o jej wydaniu otrzymała jedynie telefonicznie od pracownika PCPR Pruszków. Z uwagi na to zwróciła się o ponowne doręczenie decyzji. Decyzja ponownie wysłana została do strony w dniu 28 grudnia 2012 r. i doręczona skarżącej w dniu 2 stycznia 2013 r.
Wskazując na treść art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwane dalej P.p.s.a.), Sąd podkreślił, że decyzja została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 2 stycznia 2013 r., a zatem skarga złożona w dniu 19 grudnia 2012 r. wniesiona została przedwcześnie. Zaskarżona decyzja weszła bowiem do obrotu prawnego dopiero w dniu 2 stycznia 2013 r. Zdaniem Sądu przesyłka zawierająca decyzję zwrócona wcześniej do organu jako nie podjęta, nie mogła zostać uznana za skutecznie doręczoną, z uwagi na naruszenie przepisu art. 44 K.p.a. Cytując treść art. 42- art. 44 K.p.a., Sąd podkreślił, że warunkiem uznania pisma za doręczone w rozumieniu art. 44 § 4 k.p.a. jest spełnienie wszystkich wymogów w nim określonych. Ponowne pozostawienie zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej, nie powinno więc nastąpić wcześniej niż ósmego dnia od dnia pierwszego awizowania przesyłki.
Skoro zatem przesyłka została awizowana po raz pierwszy w dniu 2 listopada 2012 r., a po raz drugi w dniu 9 listopada 2012 r., to nastąpiło to przedwcześnie. Wobec zaś uchybienia przepisowi art. 44 § 2 K.p.a. brak było możliwości uznania tego doręczenia za skuteczne. Gdyby zaś przyjąć je za prawidłowe, to skargę uznać należałoby za wniesioną po terminie.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzając, że doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 2 stycznia 2013 r., Sąd pierwszej instancji uznał skargę za przedwczesną. Termin do wniesienia skargi na tę decyzję rozpoczął bowiem bieg dopiero po dniu 2 stycznia 2013 r. Nadto Sąd stwierdził, że w świetle stanu faktycznego niniejszej sprawy strona może wystąpić, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję wraz z nową skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2012 r.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, zaskarżając je w całości i zarzucając mu stosownie do art. 174 pkt 2 P.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania:
- 1. art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 44 § 2, 3 i 4 K.p.a. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne przyjęcie, że powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru zaskarżonej decyzji przez skarżącego było przedwczesne oraz, że w związku z tym zaskarżona decyzja nie została prawidłowo doręczona- co skutkowało odrzuceniem skargi,
- 2. art. 133 P.p.s.a. w związku z art. 141 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 110 K.p.a. w sposób mający istotny na wynik sprawy poprzez pomięcie faktu doręczenia skarżącej decyzji organowi I instancji, co skutkowało błędnym przyjęciem, że zaskarżona decyzja nie została wprowadzona do obrotu.
Wskazując na powyższe zarzuty kasacji, organ odwoławczy wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i na podstawie art. 203 pkt 2 P.ps.a. o zasądzenie od strony skarżącej na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wskazać trzeba, iż Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 P.p.s.a.) z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 P.p.s.a. Nadto zgodnie z treścią art. 184 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Taka sytuacja miała miejsce na tle niniejszej sprawy, co skutkowało koniecznością oddalenia skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie.
Podkreślić trzeba, iż w niekwestionowanym stanie faktycznym sprawy zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2012 r. została przesłana skarżącej za pośrednictwem Poczty Polskiej. Z uwagi na niemożność doręczenia ww. przesyłki w trybie art. 42, 43 K.p.a. przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym, o czym poinformowano skarżącą, pozostawiając w dniu 2 listopada 2012 r. w skrzynce odbiorczej awizo. Ponownego awizowania przesyłki dokonano w dniu 9 listopada 2012 r.
Z powyższego stanu faktycznego wynika zatem, iż zgodnie z treścią art. 44 K.p.a. przedmiotowa decyzja z dnia [...] października 2012 r. została doręczona skarżącej w dniu 16 listopada 2012 r. i od tego momentu należało liczyć termin do wniesienia skargi. Bez znaczenia pozostawał przy tym fakt, iż drugiego awizowania przesyłki dokonano siódmego a nie ósmego dnia od dokonania pierwszego. Jeżeli bowiem od daty pierwszego awiza do dnia zwrotu przesyłki nadawcy upłynęło pełne 14 dni, to bez znaczenia jest fakt, że drugie awizowanie zostało dokonane przedwcześnie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 762/08 oraz z dnia 31 sierpnia 2010 r. sygn. akt I OSK 137/10 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2012 r. sygn. akt I OSK 1944/11- orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym: http://cbois.nsa.gov.pl).
W świetle tych ustaleń nie miał również żadnego prawnego znaczenia fakt, iż skarżącej przedmiotową decyzję przesłano ponownie. Skutki prawne związane z jej doręczeniem przesyłki wynikały bowiem z doręczenia decyzji organu odwoławczego w trybie art. 44 K.p.a. w dniu 16 listopada 2012 r.
Z tych też względów stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż wniesiona przez stronę skarżącą w dniu 19 grudnia 2012 r. skarga była przedwczesna jest błędne. Niezależnie jednak od tego, wskazując na powyższy stan faktyczny sprawy, stwierdzić należało, iż skarga została prawidłowo odrzucona, ale z uwagi na przekroczenia trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia (art. 53 § 2 P.p.s.a.). Tym samym częściowo zasadne okazały się być zarzuty kasacji naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 44 § 2, 3 i 4 K.p.a. oraz art. 133 P.p.s.a. w związku z art. 141 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 110 K.p.a., jednakże ich naruszenie nie miało wpływu na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 P.p.s.a.), gdyż samo kontrolowane w sprawie rozstrzygnięcie odpowiadało prawu. Podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia winien jednak stanowić art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.