Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2024 r. sygn. I OSK 1330/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 marca 2023 r. sygn. akt II SA/Łd 1018/22.
Pismem z dnia 21 października 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu (dalej również SKO) zwróciło się o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2024 r. sygn. I OSK 1330/23. SKO wskazało, że wnosi o rozstrzygnięcie wątpliwości co do fragmentu uzasadnienia zawartego na stronie 5: "(...) zdecydowanie nie podziela zatem stanowiska skarżącego kasacyjnie, w kwestii oceny przesłanki niepodejmowania lub rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, wywodzonego z obowiązku alimentacyjnego obciążającego skarżącą kasacyjnie – jako małżonkę, która sprawuje opiekę nad mężem. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego sam fakt całodziennej opieki nad osobą jej wymagającą (...). (...) nie ma podstaw do pozbawiania jej tego prawa jedynie z tego powodu, że nigdy wcześniej zatrudnienia nie podejmowała (...)."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wykładnię uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2024 r. sygn. I OSK 1330/23 nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 158 p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa jak i doktryny, konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. B. Dauter, Komentarz, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Warszawa 2024, s. 543–546).
Wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 p.p.s.a. – jedynie wówczas – gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielania odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Natomiast wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia (zob. postanowienia NSA z dnia: 16 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 1011/07; 30 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 66/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl; por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz, Komentarz, [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Red. R. Hauser i M. Wierzbowski. Warszawa 2021, s. 808–810).
W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zachodzi konieczność dokonywania wykładni wyroku z dnia 18 czerwca 2023 r. sygn. I OSK 1330/23, gdyż nie mieści się w ramach wykładni żądanie wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia Sądu, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2022, s. 640).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie zarówno sentencja kwestionowanego wyroku, jak i jego uzasadnienie są sformułowane w sposób jasny i niebudzący wątpliwości, wynika z nich w szczególności, że stroną skarżącą kasacyjnie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu. Z sporządzonego uzasadnienia Sądu również jasno wynika, że chodzi o wnioskującą o świadczenie pielęgnacyjne córkę opiekującą się matką – nie jest to wątpliwe, ani w stanie faktycznym uzasadnienia, ani w dalszej części tego uzasadnienia. Nadto, zauważenia wymaga, że zdania podane we wniosku (fragmenty uzasadnienia) jako niewątpliwe wyjęte są z kontekstu uzasadnienia wyroku z dnia 18 czerwca 2023 r., stąd możliwy brak ich właściwego zrozumienia.
Nadmienić przy tym należy, że postanowieniem z dnia 5 listopada 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu oczywistą omyłkę zaistniałą w uzasadnieniu swojego wyroku z dnia 18 czerwca 2024 r. sygn. I OSK 1330/23.
Ze wskazanych wyżej przyczyn, wobec braku podstaw do dokonania wykładni wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.