Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 227/09 oddalił skargę K. B. i Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...], w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli K. B. i Z. B. Ponadto w piśmie z dnia 30 lipca 2009 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż w oparciu o tę decyzję Wójt Gminy Załuski wezwał ich do uiszczenia opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w kwocie 50.121,10 zł. Skarżący wyjaśnili, iż nie posiadają takiej kwoty i jej egzekucja byłaby możliwa tylko z posiadanej przez skarżących nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, popartych odpowiednimi dokumentami, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w judykaturze, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 ustawy nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. Twierdzenia strony powinny również być poparte dokumentami źródłowymi. (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 121/04, niepubl.).
Mając powyższe na względzie, wskazać należy, iż wprawdzie nałożona zaskarżoną decyzją opłata nie jest niska, jednakże skarżący nie wykazali, że w wyniku jej wykonania może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Nie powołali bowiem żadnych okoliczności wskazujących na ich sytuację finansową. Podali jedynie, iż nie posiadają takiej sumy, jednakże nie zostało to poparte żadnymi dowodami. W tej sytuacji stwierdzić należy, iż skarżący nie uprawdopodobnili w dostateczny sposób, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Niezależnie od powyższego, podkreślenia wymaga, iż w myśl art. 61 § 4 powołanej ustawy, w przypadku zmiany okoliczności, strona w każdej chwili może wystąpić ponownie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.