Uzasadnienie
W dniu 15 kwietnia 2010 r. adwokat M.R. – pełnomocnik Spółdzielni Budowlano Mieszkaniowej S. z siedzibą w Warszawie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 859/10 ww. skargę odrzucił.
W uzasadnieniu postanowienia odwołując się do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a.) podał, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że z akt administracyjnych sprawy wynika, iż zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 marca 2010 r. Potwierdza to data umieszczona na rewersie zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. A zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 14 kwietnia 2010 r. W tym zakresie Sąd pierwszej instancji, nie podzielił stanowiska strony skarżącej, iż zaskarżone postanowienie zostało doręczone w dniu 16 marca 2010 r. i uznał, że nie znajduje ono potwierdzenia w zgromadzonym materiale dokumentacyjnym. Podał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru jednoznacznie wynika, iż w dniu 16 marca 2010 r. Urząd Pocztowy zwrócił do Ministerstwa Infrastruktury w/w dokument, który wpłynął do organu w dniu 19 marca 2010 r.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę Spółdzielni Budowlano Mieszkaniowej S. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów, odrzucił.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Spółdzielnia Budowlano Mieszkaniowa S. z siedzibą w Warszawie reprezentowana przez adwokata i zaskarżając je w całości zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 133 § 1 i 2 P.p.s.a. poprzez bezpodstawne odrzucenie skargi w wyniku błędnego przyjęcie, że skarga został wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, w sytuacji gdy zaskarżone postanowienie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 16 marca 2011 r., a nie jak błędnie przyjął Sąd pierwszej instancji w dniu 15 marca 2011 r. opierając się na dacie pozostawienia awiza.
Ponadto zarzuciła naruszenie art. 106 § 3 w zw. z art. 133 § 1 i 2 P.p.s.a. polegające na braku zwrócenia się przez Sąd pierwszej instancji do Urzędu Pocztowego o potwierdzenie daty odbioru zaskarżonego postanowienia, w sytuacji gdy powziął co do tej daty wątpliwości.
Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej podał, że z pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego nr 30 w Warszawie z dnia 15 listopada 2010 r. dotyczącego przesyłki poleconej nr R (00) 159007731600948819, którym to numerem opatrzona była koperta z zaskarżonym postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r. wynika, że przesyłka ta została doręczona w dniu 16 marca 2010 r. Wskazał, że zwrotne potwierdzenie odbioru tej przesyłki opatrzone jest datownikiem placówki oddawczej z dnia 16 marca 2010 r., zaś przepisy prawa pocztowego stanowią, iż zwrotne potwierdzenie odbioru musi zostać niezwłocznie wysłane nadawcy. W jego ocenie oznacza to, że zaskarżone postanowienie doręczono w dniu 16 marca 2010 r.
Zdaniem autora skargi kasacyjnej Sąd pierwszej instancji błędnie za datę doręczania zakażonego postanowienia przyjął dzień 15 marca 2010 r. Wyjaśnił, że datownik opatrzony tą datą odnosi się do daty pozostawienia awiza w skrzynce odbiorczej adresata. W jego ocenie w przypadku wątpliwości co do daty doręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej zaskarżonego postanowienia obowiązkiem Sądu było wystąpienie do Urzędu Pocztowego o potwierdzenie daty odbioru tej przesyłki. Domniemanie, iż zaskarżone postanowienie zostało doręczone w dniu 15 marca 2010 r., a w konsekwencji przyjęcie, że złożona w tej sprawie skarga została wniesiona z naruszeniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia uznał za niedopuszczalne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, której przesłanki określone w § 2 art. 183 P.p.s.a. w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez Sąd drugiej instancji.
Istota niniejszej sprawy sprowadza się do ustalenia, czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie uznał, że skarga Spółdzielni Budowlano Mieszkaniowej S. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów, została wniesiona z naruszeniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia i w konsekwencji, czy na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. podlegała ona odrzuceniu.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, iż Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę uznał, że postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r. zostało doręczone w dniu 15 marca 2010 r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 14 kwietnia 2010 r., zaś skargę wniesiono w dniu 15 kwietnia 2010 r., a więc z uchybieniem terminu.
Tymczasem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że w dniu 15 marca 2010 r. przesyłkę listową poleconą, która zawierała zaskarżone postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r. z powodu niemożności doręczenia adresatowi – Kancelaria Adwokacka, Adwokat M.R. al. 3 – go Maja 12 lok. 410, 00-391 Warszawa - pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym, zaś zawiadomienie o pozostawieniu pisma w Urzędzie Pocztowym umieszczono w drzwiach mieszkania adresata. Informacja ta opatrzona jest pieczęcią: "15 marca 2010 r." oraz "awizo". Na rewersie tego potwierdzenia widnieje czytelny podpis M.P. – odbierającego przesyłkę na podstawie pełnomocnictwa nr 26/2009, jednakże miejsce przeznaczone na określenie daty odbioru nie zostało wypełnione.
Z kolei, awers potwierdzenia odbioru opatrzony jest datownikiem placówki oddawczej na dzień 16 marca 2010 r. Pełnomocnik strony skarżącej - adresat spornej przesyłki skorzystał z prawa do wniesienia reklamacji w oparciu o art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (tj. Dz.U. z 2008 r., Nr 189, poz. 1159 ze zm.) W wyniku jej rozpatrzenia, Naczelnik Urzędu Pocztowego nr 30 w Warszawie w piśmie z dnia 15 listopada 2010 r. znak UP30/11/2010r. stwierdził, że przesyłka polecona nr R (00) 159007731600948819 nadana na adres Kancelarii Adwokackiej, Adwokata M.R. al. 3 – go Maja 12 lok. 410, 00-391 Warszawa, została wydana w dniu 16 marca 2010 r., a jej odbiór pokwitował Pan M.P. nr pełnomocnictwa 26/2009 (karta nr 8 – akt sądowych).
W tej sytuacji stanowisko Sądu pierwszej instancji stwierdzające, że doręczenie zaskarżonego postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r. nastąpiło w dniu 15 marca 2010 r., bez wyjaśnienia dokładnie daty jego doręczenia uznać należy za przedwczesne.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jako trafne uznać należy zarzuty naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 106 § 3 w zw. z art. 133 § 1 i 2 P.p.s.a. W sytuacji gdy po zamknięciu rozprawy ujawniły się istotne okoliczności, a taką była niewątpliwie kwestia zachowania terminu do wniesienia skargi Sąd pierwszej instancji stosownie do art. 133 § 2 P.p.s.a. powinien rozprawę otworzyć na nowo i w przeprowadzonym uzupełniającym postępowaniu dowodowym (art. 106 § 3 P.p.s.a.) wyjaśnić sporną kwestię daty doręczenia zaskarżonego postanowienia.
W konsekwencji stwierdzić należy, iż autor skargi kasacyjnej trafnie zauważył, że Sąd pierwszej instancji odrzucając skargą naruszył art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., gdyż na tym etapie sprawy, przed wyjaśnieniem kwestii zachowania terminu do wniesienia skargi, przepis ten nie mógł być stosowany.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
Wyjaśnić należy, iż brak jest podstaw do uwzględnienia zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, albowiem w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określono podstawy prawnej do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).