Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 873/13 oddalił skargę T. B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku T. B. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wejście na nieruchomość skarżącego przez inwestora celem realizacji inwestycji może wyrządzić mu znaczne szkody, w szczególności, że są to tereny rolne, na których prowadzone są przez skarżącego uprawy. Skarżący nadmienił, że zgodnie z wydaną decyzją prace objęte inwestycją mogą trwać przez okres do 90 dni od dnia rozpoczęcia robót, co tym samym również stawia skarżącego w stan niepewności co do czasu, kiedy faktycznie nastąpi ograniczenie możliwości pełnego korzystania z nieruchomości, co utrudnia planowanie zasiewów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że w niniejszej sprawie zastosowanie miał przepis art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), dalej u.g.n., który stanowi, iż w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt. 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego organ, który wydał zaskarżoną decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie. Wykonanie decyzji Wojewody D. z dnia [...] października 2013 r. wstrzymane zostało postanowieniem tego organu z dnia [...] grudnia 2013 r. Jednakże z uwagi na brak regulacji dotyczącej wstrzymania przez Naczelny Sąd Administracyjny wykonania decyzji, która w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym korzystała z instytucji wstrzymania wykonania z urzędu na podstawie art. 9 u.g.n., zastosowanie będzie miał przepis art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Stanowi on, iż wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Zasadne zatem było wystąpienie przez T. B. z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Odnosząc się do zasadności wniosku w niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zasługuje on na uwzględnienie. Decyzja z art. 124 u.g.n. ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości w związku z realizacją infrastruktury przesyłowej niewątpliwie wywołuje nieodwracalne skutki. Biorąc więc pod uwagę intencję ustawodawcy wyrażoną w art. 9 u.g.n., zmierzającą do zagwarantowania stronie stanu dotychczasowego do czasu oceny zgodności z prawem takiej decyzji przed sądami administracyjnymi, a także nieodwracalne skutki naruszenia prawa własności, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.