Uzasadnienie
W dniu 28 stycznia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem skargę kasacyjną M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz orzekł o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego.
Pismem z dnia 28 lutego 2011 r. M.P., reprezentowany przez radcę prawnego G. K. – J., wniósł o uzupełnienie protokołu powyższej rozprawy o stwierdzenie, że stanowisko pełnomocnika skarżącego, popierającego skargę kasacyjną, podparte zostało dyspozycją art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz znaczeniem w niniejszej sprawie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2007 r., sygn. akt I OPS 2/07. Uzupełnienie protokołu miałoby też obejmować wskazanie, że pełnomocnik skarżącego złożyła do akt sprawy oraz doręczyła pozostałym stronom kserokopię artykułu zamieszczonego w periodyku "Prawo i podatki" – styczeń 2006. w ocenie wnoszącego treść protokołu nie odzwierciedla w całości jej przebiegu, co uzasadnia jego uzupełnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek o uzupełnienie protokołu rozprawy częściowo zasługuje na uwzględnienie.
Za zasadne uznać należy żądanie uzupełnienia protokołu o stwierdzenie wyrażone przez pełnomocnika skarżącego w zakresie znaczenia w sprawie art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2007 r., sygn. akt I OPS 2/07. O uzupełnieniu protokołu w tym zakresie Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a.
Niezasadnym zaś jest wniosek złożony przez skarżącego w pozostałym jego zakresie.
Art. 101 § 1 pkt 3 stanowi, iż protokół powinien zawierać między innymi czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Zgodnie z przyjętą w orzecznictwie i doktrynie tezą przepis ten nie może być rozumiany w ten sposób, że protokół rozprawy winien odzwierciedlać wszystkie oświadczenia i twierdzenia stron w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu. Wystarczy, jeżeli protokół zawiera jedynie istotne wnioski i stwierdzenia. Tak też sformułowany został protokół w przedmiotowej sprawie.
Z zapisu protokołu rozprawy z dnia 28 stycznia 2011 r. wynika, że pełnomocnik skarżącego, uznając to za istotne dla przedmiotowej sprawy, powołał się na artykuł prof. Marka Kalinowskiego zamieszczonego w periodyku "Prawo i podatki" – styczeń 2006 r., co zostało odnotowane. Nie zachodziła natomiast potrzeba przyjęcia, kopii tegoż artykułu do akt sprawy, bowiem Sąd nie uznał tego za istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 103 i art. 151 w zw. z art. 64 § 3 i art. 167 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.