Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę spółki "K." [Spółka jawna z siedzibą w K.] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2006 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej i orzekł o zwrocie wpisu. Jako przyczynę odrzucenia skargi Sąd wskazał fakt jej bezpośredniego wniesienia do sądu administracyjnego i w związku z tym wniesienie jej po upływie przepisanego terminu.
Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik spółki "K." r.pr. M. S. złożył zażalenie powołując się na art. 194 § 1 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2006 r. o odrzuceniu skargi należy do postanowień kończących postępowanie w sprawie, a zatem przysługuje od niego skarga kasacyjna.
Tymczasem pełnomocnik skarżącej złożył środek zaskarżenia wyraźnie sformułowany jako zażalenie, powołując się przy tym błędnie na art. 194 § 1 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, iż zażalenie przysługuje od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Strona skarżąca złożyła zaś zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi.
Z tego względu zażalenie spółki "K." jako niedopuszczalne należało odrzucić na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.