Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 111/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Wójta Gminy B. B. na decyzję Wojewody K. – P. z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...], w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.
Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie orzekał już Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 497/09, który uchylił wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 604/08.
Sąd pierwszej instancji – mając na uwadze wskazany wyżej wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego – oddalił skargę Wójta Gminy B. B. i stwierdził, że organy w sposób prawidłowy dokonały oceny materiału dowodowego i zasadnie oparły się na dowodzie z operatu J. G., jako podstawie do ustalenia wysokości odszkodowania.
Od tego wyroku skargę kasacyjną złożył Wójt Gminy B. B., wnosząc o jego uchylenie, jako główny zarzut wskazując, że Sąd pierwszej instancji dokonał błędnej wykładni art. 98 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.).
Odpowiedź na skargę kasacyjną złożył uczestnik postępowania M. M. oraz Wojewoda K. – P., wnosząc o jej oddalenie.
Pismem z dnia 28 kwietnia 2011 r. (data stempla pocztowego), Wójt Gminy B. B., na podstawie art. 192 w związku z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniósł o zawieszenie z urzędu postępowania sądowoadministracyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ze skargi kasacyjnej Wójta Gminy B. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalającego skargę Wójta Gminy B. B. na decyzję Wojewody K. – P. z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.
W uzasadnieniu wniosku organ wskazał, że Gmina B. B. wystąpiła do Sądu Rejonowego w Bydgoszczy w trybie art. 189 k.p.c. z pozwem o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego, to jest o ustalenie, że Gminie B. B. nie przysługuje prawo własności w odniesieniu do wydzielonej pod drogi nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...], dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w Bydgoszczy prowadzi księgę wieczystą nr [...].
Zdaniem Wójta ustalenie prawa własności przysługującego Gminie B. B. jest zagadnieniem wstępnym w odniesieniu do toczącego się postępowania odszkodowawczego, bowiem ustalenie odszkodowania może nastąpić jedynie w przypadku utraty prawa własności przez dotychczasowego właściciela.
Uczestnik postępowania – M. M., na rzecz którego zostało ustalone odszkodowanie w niniejszej sprawie – wniósł o oddalenie wniosku o zawieszenie wskazując, że został on złożony jedynie w celu dodatkowego przedłużania postępowania, bowiem kwestia własności przedmiotowych nieruchomości była już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 5 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 176/05, a następnie w Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Bd 439/06.
W odpowiedzi na wniosek o zawieszenie postępowania, Wojewoda K. – P. wniósł o jego oddalenie, wskazując, że pozew cywilny Gminy B. B. o ustalenie, że nie przysługuje jej prawo własności do przedmiotowych nieruchomości nie ma żadnego związku z postępowaniem sądowoadministracyjnym w sprawie ustalenia odszkodowania za te nieruchomości zajęte pod drogi publiczne.
Organ podkreślił, że Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 5 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 276/05 stwierdził, iż zostały spełnione przesłanki określone w art. 98 § 1 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami. Podano, że tak samo orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Bd 439/06, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny z dnia 15 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 497/09, zagadnienie to uznano za przesądzone.
Zdaniem organu oznacza to, że przejście prawa własności wydzielonych pod drogi publiczne działek na rzecz skarżącej stanowi fakt, skutkujący koniecznością wypłacenia uczestnikowi odszkodowania, na podstawie art. 98 § 3 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Natomiast stosownie do art. 192 wskazanej ustawy, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 123 – 125, postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ulega zawieszeniu jedynie na zgodny wniosek stron.
Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do zastosowania art. 125 § 1 ust. 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślić bowiem należy, że dla sądu kwestią wstępną jest wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne dla sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją, bowiem kwestia własności przedmiotowych nieruchomości została już przesądzona między innymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 497/09, zatem podnoszenie tej kwestii na obecnym etapie postępowania jest stanowczo spóźnione.
Tym samym nie zasługuje na uwzględnienie wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej Wójta Gminy B. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalającego skargę Wójta Gminy B. B. na decyzję Wojewody K. – P. z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.