Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 1728/15, wydanym na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 26/1 w sprawie ze skargi I.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zapłaty tytułem zwrotu wydatków poniesionych zastępczo na poczet opłat za pobyt w domu pomocy społecznej, w związku z przedstawieniem do czasu rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego.
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1131/15 postanowił na podstawie art. 187 p.p.s.a. przedstawić do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: czy obowiązek ponoszenia przez osoby wskazane w art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 930) opłat za pobyt w domu pomocy społecznej umieszczonej w nim osoby powstaje z mocy prawa, czy też na mocy decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 59 ust. 1 tej ustawy?
Postanowieniem z dnia 9 października 2017 r., sygn. akt I OPS 2/17 Naczelny Sąd Administracyjny odmówił podjęcia uchwały w powyższym zakresie.
W uzasadnieniu podano, że pytanie zawarte w punkcie 1 postanowienia Sądu z dnia 8 grudnia 2016 r., w którym brak jest odwołania się do przepisów art. 104 ust. 3 i art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 930), które to przepisy stanowiły podstawę prawną rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie, tj. I OSK 1131/15, nie koresponduje ze stanem faktycznym i prawnym tej sprawy. Przedstawione uwagi mają również bezpośrednie zastosowanie do pytania sformułowanego w pkt 2 postanowienia z dnia 8 grudnia 2016 r., a ponadto pytanie to stawało się aktualne tylko w przypadku udzielenia na pytanie przedstawione w pkt 1 odpowiedzi wskazującej na konieczność wydania decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia.
Postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone w związku z przedstawieniem do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, tj.: czy obowiązek ponoszenia przez osoby wskazane w art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 930) opłat za pobyt w domu pomocy społecznej umieszczonej w nim osoby powstaje z mocy prawa, czy też na mocy decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 59 ust. 1 tej ustawy?
Postanowieniem z dnia 9 października 2017 r., sygn. akt I OPS 2/17 Naczelny Sąd Administracyjny odmówił podjęcia uchwały w powyższym zakresie.
W tej sytuacji należało podjąć postępowanie zawieszone w niniejszej sprawie albowiem ustała przyczyna jego zawieszenia, co orzeczono na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a.