Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J.S. na akt (pismo) Prezydenta Miasta Kraków z dnia [...] czerwca 2015 r., znak [...], którym organ poinformował skarżącego o tym, że brak jest podstaw do pozytywnego rozpatrzenia jego wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej z zasobu Gminy Miejskiej Kraków. W ocenie Sądu I instancji zaskarżony akt nie mieści się w katalogu zawartym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej jako "P.p.s.a.", zakreślającym kognicję sądów administracyjnych. Sąd podkreślił, że akt, będący przedmiotem skargi, jest jedynie pismem informującym, że organ nie zawrze ze skarżącym umowy najmu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł J.S., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, domagając się uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Postanowieniu zrzucono naruszenie:
- 1. art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a., przez przyjęcie, że zaskarżony akt organu jednostki samorządu terytorialnego o odmowie udzielenia pomocy mieszkaniowej nie stanowi aktu z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ skutkowało uznaniem, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i odrzuceniem skargi,
- 2. art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 P.p.s.a. przez uchylenie się od kontroli działania organu administracji w sprawie z zakresu administracji publicznej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą do kwalifikacji do aktu z zakresu administracji publicznej jest regulacja w przepisach prawa materialnego, które umocowują organ administracji publicznej do wydania jednostronnego aktu w przedmiocie uprawnienia wynikającego z przepisów prawa. W obowiązującym stanie prawnym nie ma podstaw do wydawania aktów o uprawnieniu do lokalu. Czynność podjęta przez Prezydenta Miasta Kraków wyrażona w formie pisma dotyczy sprawy zawarcia umowy najmu, a więc sprawy załatwionej w drodze umowy cywilnoprawnej, a nie aktu z zakresu administracji publicznej. Uprawnienie do lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu gminy nie wynika wprost z przepisów ustawy, lecz powstaje w wyniku zawarcia umowy najmu. Ustawa z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 150) nie przewiduje załatwienia spraw przyznania prawa do lokalu w formie aktu administracyjnego.
Rozpoznawanie wszelkich sporów w przedmiocie przyznania prawa do lokalu należy do właściwości sądów powszechnych (art. 5, art. 23, art. 25b powołanej ustawy). Zakresem kognicji sądów administracyjnych są objęte uchwały (zarządzenia) organów gminy w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, a także skreślenia z tej listy (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lipca 2008 r. I OPS 4/08).
W tym stanie rzeczy przyjąć należało, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie słusznie uznał, że pismo Prezydenta Miasta Kraków z dnia 29 czerwca 2015 r. nie było aktem o charakterze administracyjnym, a odrzucenie skargi na to pismo było prawidłowe.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.