Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt IV SA/Gl 249/16 po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w pieczy zastępczej, oddalił skargę. U podstaw rozstrzygnięcia Sądu I instancji legły następujące ustalenia oraz ocena prawna.
Decyzją Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. postanowiono:
- 1. ustalić opłatę M.G. za pobyt P. G., ur. [...] marca 1996 r., osoby, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej i nadal w niej pozostaje, w rodzinie I. i J. G. w wysokości [...] zł miesięcznie od dnia [...] września 2015 roku do dnia [...] grudnia 2015 roku,
- 2. odstąpić od ustalenia opłaty M. G. za pobyt P. G., ur. [...] marca 1996 r., osoby, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej i nadal w niej pozostaje, w rodzinie I. i J. G. od dnia [...] stycznia 2016 roku. do dnia faktycznego opuszczenia rodziny przez syna, jednak nie dłużej niż do [...] grudnia 2016 roku,
- 3. zobowiązać do wpłaty należność za okres od dnia [...] września 2015 roku do dnia [...] grudnia 2015 roku w wysokości [...] zł na rachunek bankowy Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie do dnia [...] stycznia 2016 roku,
- 4. poinformować, że w przypadku nieuiszczeniu opłaty, o której mowa w pkt 1 i pkt 3 zostanie wszczęta egzekucja administracyjna zgodnie z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji,
- 5. zobowiązać M. G. do informowania o każdej zmianie w sytuacji rodzinnej, osobistej, dochodowej i majątkowej.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] listopada 2002 r., sygn. akt [...] umieszczono P. G. w rodzinie zastępczej I. i J. G.. Rodzina Państwa I. i J. G. na podstawie decyzji Starosty [...] otrzymuje miesięczne świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania P. G., który osiągnął pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej i nadal w niej pozostaje. Decyzja została wydana po otrzymaniu zaświadczenia potwierdzającego rozpoczęcie nauki przez P. G. na I semestrze studiów stacjonarnych na Wydziale Ekonomii - Uniwersytetu Ekonomicznego w K. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 193 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 575, zwanej dalej "ustawą") za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice solidarnie ponoszą miesięczną opłatę w wysokości przyznanych rodzinie zastępczej świadczeń oraz dodatków.
Opłatę rodzice ponoszą od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej. Nadto wskazał, że w myśl art. 193 ust. 6 ustawy opłatę, o której mowa wyżej ponoszą także rodzice pozbawieni władzy rodzicielskiej lub którym władza rodzicielska została zawieszona lub ograniczona. Organ nadmienił, że zgodnie z art. 194 ww. ustawy opłatę, o której mowa w art. 193 ust. 1, ustala, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w pieczy zastępczej. Starosta na wniosek lub z urzędu, uwzględniając uchwałę, o której mowa w ust.
- 2. może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1.
Organ zaakcentował, iż po wydaniu decyzji przyznającej I. i J. G. świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania P. G. wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji ustalającej lub odstępującej od ustalenia opłaty za pobyt osoby, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej. Równocześnie wystąpiono do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z prośbą o rozeznanie sytuacji materialnej i zdrowotnej M. G. Odpowiedź wpłynęła do do organu w dniu [...] listopada 2015 r.
Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego ustalono, iż M. G. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną M. G. Jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy, bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, nie płaci alimentów zasądzonych na rzecz syna P. G., posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydanym do dnia [...] września 2018 r. Rodzina zajmuje 2-pokojowe mieszkanie w nowym budownictwie, odpowiednio wyposażone w sprzęty gospodarstwa domowego. M. G. w okresie od 1 kwietnia 2015 r. do 30 września 2015 r. była zatrudniona na podstawie umowy zlecenia uzyskując wynagrodzenie w wysokości [...] zł netto ([...]zł brutto) miesięcznie. Obecnie Państwo G. nie posiadają źródeł utrzymania.
Organ podkreślił, że ustalono, że w grudniu 2014 r. M. G. sprzedał dom. Zatem, zgodnie z art. 8 ustawy o pomocy społecznej do dochodu rodziny należy doliczyć kwotę [...] zł, co stanowi 1/12 kwoty [...] zł uzyskanej w miesiącu grudniu 2014 r. ze sprzedaży domu M. G. Według organu w myśl art. 8 ust. 11 ustawy o pomocy społecznej w przypadku uzyskania w ciągu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku dochodu jednorazowego przekraczającego pięciokrotnie kwoty kryterium dochodowego rodziny, kwotę tego dochodu rozlicza się w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, poczynając od miesiąca, w którym dochód został wypłacony. Zgodnie zaś z Uchwałą Nr [...] Rady Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków umorzenia, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej odstępuje się od ustalenia opłaty rodzicom biologicznym w przypadku, gdy:
- a) dochód na osobę w rodzinie lub dla osoby samotnie gospodarującej nie przekracza 200% kryterium dochodowego określonego w art. 8 ustawy o pomocy społecznej,
- b) rodzice biologiczni płacą na dziecko alimenty zasądzone przez sąd lub ustalone w drodze ugody sądowej lub alimenty dobrowolnie ustalone w drodze ugody,
- c) nieznane jest miejsce pobytu rodzica, i przy dochowaniu należytej staranności nie jest możliwe jego ustalenie.
Organ zaznaczył, że w przedmiotowej sprawie stwierdzono, iż dochód M. G. przekracza 200% kryterium dochodowego, które dla rodziny dwuosobowej do 30 września 2015 r. wynosiło [...] x 2 osoby x 200% = [...] zł, natomiast od 01 października 2015 r. wynosi [...] zł (514,00 zł x 2 osoby x 200%). W związku z powyższym ustalono opłatę za pobyt osoby pełnoletniej - P. G. w rodzinie I. i J. G. w wysokości 1 000.00 zł miesięcznie od dnia 01 września 2015 roku do 31 grudnia 2015 r. ponieważ zgodnie z cytowaną powyżej ustawą o pomocy społecznej dochód uzyskany ze sprzedaży domu w kwocie [...] zł należy rozłożyć na 12 kolejnych miesięcy po wypłaceniu tegoż dochodu a więc od stycznia 2015 roku do grudnia 2015 roku.
Jednocześnie organ podniósł, że skoro po tym okresie dochód strony uległ zmianie, to należy wziąć pod uwagę fakt, iż na chwilę obecną, rodzina nie posiada żadnych innych źródeł dochodu, tym samym dochody strony nie przekraczają kryterium dochodowego.
Od tej decyzji odwołanie wniósł M. G. wskazując na swoją trudną sytuację finansową i wnosząc o umorzenie ustalonej odpłatności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Podniósł, że syn P. również otrzymał pieniądze ze sprzedaży domu, a nadto otrzymuje rentę rodzinna po zmarłej matce.
Decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podkreślił, że Rada Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] określiła szczegółowe warunki umorzenia, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty. Kolegium wskazało, że w rozpatrywanej sprawy organ I instancji rozpatrzył przesłanki w zakresie całkowitego odstąpienia od ustalenia odpłatności. W świetle przedłożonych akt sprawy strona nie spełnia wymogów formalno-prawnych określonych ww. uchwały do całkowitego odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej od [...] września 2015 r. do grudnia 2015 r., bowiem dochód strony przekracza 200 % kryterium dochodowego. Organ I instancji ustalił dochód strony prawidłowo zgodnie z art. 8 ust. 11 ustawy o pomocy społecznej.
Zatem jeżeli organ I instancji ustalił opłatę (tj. wydał decyzje administracyjne) - to implikuje brak podstaw do wydania rozstrzygnięcia o odmowie odstąpienia (wyrok WSA w Gliwicach sygn. akt IV SA/GL 397/13). W takim wypadku - zdaniem Kolegium - w sytuacji istnienia w obrocie prawnym decyzji ustalającej odpłatność za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, a zarazem późniejszej zmiany sytuacji strony pozostaje organowi I instancji jedynie orzekanie o umorzeniu, odroczeniu bądź rozłożeniu na raty ustalonej odpłatności. Ustosunkowując się do odwołania strony Kolegium stwierdziło, iż stosownie do treści uchwały Rady Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], która określiła szczegółowe warunki umorzenia, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, wniosek strony o umorzenie może być rozpatrzony, kiedy decyzja organu I instancji ustalająca opłatę stanie się ostateczna.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący M. G. wskazał, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. jest dla niego krzywdząca. Skarżący nie zgodził się, z uznaniem dochodu ze sprzedaży domu, którego współwłaścicielem był M. G. za jego własny dochód. Skarżący powtórzył, że syn P. również otrzymał pieniądze ze sprzedaży domu, a nadto otrzymuje rentę rodzinną po zmarłej matce.
W uzasadnieniu powołanego na wstępie wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy, która reguluje kwestie związane z pobytem dziecka w pieczy zastępczej i ponoszeniem odpłatności z tego tytułu przez jego rodziców. Zgodnie z art. 193 ust. 1 pkt 2 ustawy za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym - w przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym. W myśl art. 196 ust. 3 ustawy średnie miesięczne wydatki przeznaczone na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej są ustalane przez starostę, a w przypadku regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych oraz interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych przez marszałka województwa, i ogłaszane odpowiednio przez starostę lub marszałka województwa w wojewódzkim dzienniku urzędowym, nie później niż do dnia [...] marca danego roku.
Za ponoszenie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice odpowiadają solidarnie (art. 193 ust. 2 ustawy). Opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej ponoszą także rodzice pozbawieni władzy rodzicielskiej lub którym władza rodzicielska została zawieszona albo ograniczona (art. 193 ust. 6 ustawy). W myśl art. 194 ustawy opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej ustala, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej (ust. 1), przy czym rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej (ust. 2). W takim wypadku – stosownie do art. 194 ust. 3 ustawy - starosta na wniosek lub z urzędu, uwzględniając uchwałę, o której mowa w ust. 2, może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej.
W ocenie Sądu, organy obu instancji prawidłowo dokonały rozpoznania materiału dowodowego w zakresie możliwości odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej na podstawie uchwały Nr [...] Rady Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2012 r.
Zgodnie z uchwałą Nr [...] Rady Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków umorzenia, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej odstępuje się od ustalenia opłaty rodzicom biologicznym w przypadku, gdy:
1.dochód na osobę w rodzinie lub dla osoby samotnie gospodarującej nie przekracza 200% kryterium dochodowego określonego w art. 8 ustawy o pomocy społecznej,
- 2. rodzice biologiczni płacą na dziecko alimenty zasądzone przez sąd lub ustalone w drodze ugody sądowej lub alimenty dobrowolnie ustalone w drodze ugody,
- 3. nieznane jest miejsce pobytu rodzica, i przy dochowaniu należytej staranności nie jest możliwe jego ustalenie.
Zdaniem Sądu I instancji organy prawidłowo ustaliły, że w okresie od 1 września do 31 grudnia 2015 r. żadna z powyższych sytuacji nie miała miejsca w sprawie, bowiem ustalono, że dochód w rodzinie skarżącego wynosił więcej niż 200 % kryterium dochodowego, skarżący nie wychowuje innych dzieci, nie ponosi odpłatności za pobyt innych członków rodziny w jednostkach pomocy społecznej, innych instytucjach zapewniających całodobową opiekę, leczenie, rehabilitację. Trafnie również organy odstąpiły od ustalenia opłaty M. G. za pobyt P. G. w rodzinie I.i J. G. od dnia 01 stycznia 2016 roku, a to z uwagi na zmianę sytuacji dochodowej strony.
Jednocześnie Sąd I instancji wskazał, że dopiero ostateczna decyzja ustalająca wysokość opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, daje osobom zobowiązanym do jej ponoszenia możliwość zainicjowania postępowania w przedmiocie umorzenia w całości lub w części opłaty, rozłożenia jej na raty, czy też odroczenia terminu jej płatności, stosownie do art. 194 ust. 3 ustawy, a tym samym wydania decyzji w tym przedmiocie. W myśl tego przepisu, starosta na wniosek lub z urzędu, uwzględniając uchwałę, o której mowa w ust. 2, może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust.
1. O ile więc decyzja w przedmiocie odstąpienia od ustalenia opłaty jest decyzją wcześniejszą w stosunku do decyzji ustalającej, to decyzja w przedmiocie umorzenia opłaty lub rozłożenia na raty tej opłaty, z istoty rzeczy jest decyzją następczą w stosunku do decyzji ustalającej.
Zatem sytuacja osobista i materialna strony skarżącej winna być ustalona i oceniona w odrębnym postępowaniu, w przedmiocie zastosowania ulgi w postaci umorzenia odpłatności. Oznacza to, że ewentualny wniosek strony skarżącej o umorzenie odpłatności za pobyt syna w pieczy zastępczej winien być rozpoznany po ustaleniu prawomocną decyzją wysokości odpłatności, oraz załatwiony przez wydanie odrębnej decyzji.
Skargę kasacyjną od powołanego wyroku wywiódł M. G. zarzucając temu wyrokowi naruszenie prawa materialnego - to jest art. 8 ust. 3 i 11 w zw. z art. 6 pkt 3 i 4 ustawy o pomocy społecznej, poprzez ich błędną wykładnię.
Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, względnie, na zasadzie art. 188 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej "P.p.s.a.", o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz o uchylenie decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. w punktach 1, 2 i 3 oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2016 r., w całości.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że w sprawie doszło wyłącznie do pozyskania przez M. G. substratu pieniężnego w zamian za będący jego własnością przedmiot majątkowy, bez koniecznej dla powstania dochodu nadwyżki ponad cenę jego nabycia. W tej sytuacji nie można twierdzić, iż skarżący osiągnął dochód, który byłby podstawą dla ustalenia odpłatności za pobyt w pieczy zastępczej P. G. Zdaniem skarżącego kasacyjnie sam fakt uzyskania przez skarżącego środków pieniężnych z tytułu zbycia nieruchomości nie stanowił w niniejszym przypadku uzyskania przez niego dochodu.
Skarżący wyzbył się własności ale nie odniósł żadnej korzyści z tego faktu płynącej. O korzyści można byłoby mówić gdyby w wyniku sprzedaży nieruchomości skarżącego doszło do pozyskania ceny, która przewyższałaby obiektywną wartość zbywanego majątku, pomniejszonego jeszcze o koszty uzyskania przychodu, czego organy administracyjne nie ustaliły.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło, że skarga ta nie jest zasadna.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
- 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
- 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art 183 § 1 P.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej.
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, którymi to podstawami, co należy podkreślić, Naczelny Sąd Administracyjny jest związany. W przedmiotowej sprawie skarga zarzuca naruszenie przepisów prawa materialnego, zatem ustalenia co do stanu faktycznego poczynione przez Sąd I instancji wiążą Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie z art. 193 ustawy za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości: 1) przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81 - w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej lub rodzinnym domu dziecka;
2) średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym - w przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym. Według ust. 1a opłatę, o której mowa w ust. 1, rodzice ponoszą od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej. Z kolei zgodnie z art. 194 ust. 1 ustawy opłatę, o której mowa w art. 193 ust. 1, ustala, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej. W myśl art. 194 ust. 1a ustawy, jeżeli zmianie uległy okoliczności mające wpływ na wydanie decyzji administracyjnej dotyczącej opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1, w szczególności zmianie uległa wysokość przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81, albo średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym, starosta może bez zgody strony zmienić lub uchylić ostateczną decyzję administracyjną dotyczącą tej opłaty. Natomiast zgodnie z art. 194 ust. 2 ustawy, rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1.
Powołane przepisy były podstawą analizy prawnej Sądu I instancji. Natomiast zarzut skargi kasacyjnej podnosi błąd wykładni art. 8 ust. 3 i ust. 11 w zw. z art. 6 pkt 3 i 4 ustawy o pomocy społecznej. Zauważyć należy, iż Sąd I instancji nie dokonał wykładni żadnego z przepisów wymienionych w petitum skargi. W ocenie prawnej Sądu przepisy te nie zostały nawet powołane. Jedyna wzmianka w rozważaniach Sądu I instancji odnosi się do art. 8 ustawy o pomocy społecznej i polega ona na przytoczeniu in extenso postanowień § 2 ust. 1 uchwały nr [...] Rady Powiatu [...] "w sprawie szczegółowych warunków umorzenia, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej", w którym ww. art. 8 ustawy o pomocy społecznej został wspomniany. Tym samym Sąd I nie mógł dopuścić się błędnej wykładni powołanych przepisów.
Niezależnie od wadliwości sformułowanego zarzutu stwierdzić należy, że wyrok Sądu I instancji odpowiada prawu, bowiem, jak wynika z niezakwestionowanego stanu faktycznego w sprawie, skarżący uzyskał dochód z tytułu sprzedaży domu, który to dochód, zgodnie z art. 8 ustawy o pomocy społecznej w związku z ww. uchwałą Rady Powiatu [...], należało uwzględnić ustalając dochód rodziny skarżącego.
Z tych względów i na podstawie art. 184 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w wyroku o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 P.p.s.a.