Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1036/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Gminy [..] na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy [..] z dnia 27 lutego 2014 r., nr [..] w przedmiocie sprzedaży nieruchomości gruntowej.
Skarżąca Gmina złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Z kolei w piśmie z dnia 15 czerwca 2015 r. skarżąca kasacyjnie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy [..].
W uzasadnieniu wniosku podniosła, że Burmistrz Miasta i Gminy [..] ogłosił w Biuletynie Informacji Publicznej wykaz nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży w drodze przetargu nieograniczonego, z którego wynika, że działki nr [..] i nr [..] będące przedmiotem postępowania zostaną sprzedane bez zgody zebrania wiejskiego w m. [..].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "P.p.s.a."). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.).
Wyjaśnić należy, że choć przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w omawianym przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący wskazać na konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06).
Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają - lub nie - za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie, skarżąca nie uzasadniła prawidłowo wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu i nie wykazała istnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 P.p.s.a.. Tymczasem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku tak, aby przekonać sąd, co do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Bez podania konkretnych okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków" oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku. Skoro nie wykazano w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to wówczas brak jest podstaw do udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej.
Natomiast należy podkreślić, iż argumentacja strony skarżącej kasacyjnie przedstawiona w uzasadnieniu wniosku, sprowadza się do stwierdzenia, iż przedmiotowe nieruchomości zostaną sprzedane przez Gminę bez zgody zebrania wiejskiego. Zauważyć również trzeba, że są to argumenty podniesione przez skarżącą kasacyjnie w skardze kasacyjnej i dotyczą naruszenia przepisów prawa przez organy orzekające w sprawie, które nie mogą jednocześnie stanowić okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Godzi się bowiem wyjaśnić, że zawarte w skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące legalności zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy [..], Naczelny Sąd Administracyjny podda ocenie w trakcie rozpoznawania skargi kasacyjnej, gdyż wchodzenie w meritum sprawy na etapie badania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia mijało by się z celem tej instytucji.
Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.