Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 282/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę Burmistrza [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] marca 2013 r. wydane w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł Burmistrz [...].
W treści skargi kasacyjnej zawarto wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do czasu zakończenia postępowania w sprawie naruszenia dyscypliny finansów publicznych przez Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w X. oraz postępowania karnego w sprawie oskarżenia X.Y. o popełnienie przestępstwa z art. 231 § 2 w zw. z art. 284 § 2 Kodeksu karnego.
Wniosek ten organ uzasadnił tym, że w motywach wydanego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, iż Rzecznik Dyscypliny Finansów Publicznych odmówił wszczęcia postępowania wyjaśniającego, a Prokurator Rejonowy nie wydał postanowienia o przedstawieniu zarzutów. Jednakże po wydaniu wyroku sytuacja uległa zmianie w sposób znacząco oddziałujący na stan faktyczny w sprawie. Wskazano także, że nie wiadomo na jakiej podstawie Sąd ustalił, że nie przedstawiono zarzutów dyrektorowi, skoro nie przeprowadził w tym kierunku żadnych ustaleń, mimo że wiedział o toczących się postępowaniach.
W ocenie organu skoro prowadzone postępowania mają znaczenie dla niniejszej sprawy, to wniosek o zawieszenie postępowania jest zasadny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej.
Zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 P.p.s.a., ze względu na toczące się postępowanie w sprawie karnej, nie jest obligatoryjne. Wyraz "może" zawarty w dyspozycji powyższego przepisu wskazuje na to, iż zawieszenie postępowania sądowego zależy od uznania Sądu. Zawieszenie to, wpływające na czas trwania rozpoznawania sprawy, jest uzasadnione tylko wtedy, jeżeli ustalenie czynu (przestępstwa) w drodze karnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Rozstrzygnięcie sprawy karnej czy dyscyplinarnej musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Ocena w tym zakresie należy do sądu rozpoznającego sprawę. Jak wyżej już wskazano, zawieszenie postępowania na podstawie tego przepisu jest fakultatywne.
A zatem Sąd może zawiesić postępowanie, o ile po rozważeniu wszelkich okoliczności sprawy dojdzie do przekonania, że zachodzi taka konieczność (tak postanowienie NSA z dn. 6.11.2007 r., sygn. akt II OSK 1501/07, LEX nr 1012305).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotowa sprawa może zostać zakończona wydaniem orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny bez potrzeby zawieszania postępowania. Jak wynika z akt sprawy i twierdzeń Burmistrza zarówno postępowanie dyscyplinarne jak i postępowanie karne toczyły się już przed wydaniem wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, z tym że postępowanie karne było jeszcze na etapie postępowania przygotowawczego. Zatem, o ile skarżący kasacyjnie zawarł odpowiednie zarzuty, możliwość ewentualnego wpływu ww. kwestii na wynik postępowania będzie badany przez Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpatrywaniu skargi kasacyjnej. Zwrócić bowiem należy uwagę, że zgodnie z treścią art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.
Zatem z powyższego wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. A zatem zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Tym samym, w okolicznościach tej sprawy, brak jest uzasadnionych podstaw do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 w zw. z art. 192 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.