Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07 po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Rektora Uniwersytetu [...] uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt II SA/Ol 837/07 o umorzeniu postępowania sądowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...], znak [...] w przedmiocie przyznania stypendium za wyniki w nauce.
Pismem z dnia 18 stycznia 2008 r. pełnomocnik organu złożył wniosek o uzupełnienie w trybie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) w/w postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie zasądzenia na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie jest uzasadniony i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 P.p.s.a.). Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 200-201, art. 203-204 P.p.s.a. i tylko w tych wypadkach sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami (art. 209 P.p.s.a.).
Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2008 r. o uchyleniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt II SA/Ol 837/07 i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji nie orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, ponieważ o zwrocie kosztów postępowania między stronami, sąd rozstrzyga stosownie do przepisu art. 209 P.p.s.a. jedynie w orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 P.p.s.a. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r. uwzględniające skargę kasacyjną i uchylające postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o umorzeniu postępowania nie jest orzeczeniem, uwzględniającym skargę, ani też nie jest orzeczeniem, o którym mowa w art. 203 i 204 P.p.s.a.
O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i 204 P.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem sądu pierwszej instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia umarzającego postępowanie w sprawie.
W świetle powyższego należy uznać, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r. w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.