Uzasadnienie
Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia 22 sierpnia 2014 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782) odmówił D.P. udostępnienia informacji publicznej w zakresie "udostępnienia decyzji Wojewody Mazowieckiego nr [...] z dnia 29 lipca 2014 r. znak [...] bez jakiejkolwiek anonimizacji".
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż wnioskiem z dnia 12 sierpnia 2014 r. D.P. powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej wystąpił z prośbą o udostępnienie informacji w zakresie "decyzja o wywłaszczeniu Centrum Onkologii na rzecz m. st. Warszawy pod budowę Szpitala Południowego". W ww. wniosku D.P. poinformował ponadto, że pożądanym sposobem udostępnienia informacji publicznej jest udostępnienie drogą elektroniczną na adres skrzynki poczty elektronicznej [...]@op.pl.
W związku z art. 13 i 14 ust. 1 udip Wydział Skarbu Państwa i Nieruchomości Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie w dniu 19 sierpnia 2014 r. zgodnie z żądaniem wnioskodawcy za pośrednictwem poczty elektronicznej przesłał skan zanonimizowanej decyzji Wojewody Mazowieckiego nr [...] z dnia 29 lipca 2014 r. znak [...].
Zanonimizowanie decyzji polegało na usunięciu z treści decyzji:
- – oznaczenia ewidencyjnego nieruchomości,
- – kwoty ustalonego odszkodowania oraz danych rzeczoznawców majątkowych,
- – imienia i nazwiska oraz nazwy i adresu - pełnomocnika Centrum Onkologii - Instytutu im. Marii Skłodowskiej - Curie.
Jednocześnie Wydział poinformował wnioskodawcę, że Starosta Warszawski Zachodni działając jako organ pierwszej instancji wydał decyzję nr [...] z dnia 27 maja 2014 r. znak [...] orzekającą o wywłaszczeniu polegającym na ograniczeniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego Centrum Onkologii - Instytutowi im. Marii Skłodowskiej - Curie z siedzibą w Warszawie poprzez ustanowienie na nim na rzecz miasta stołecznego Warszawy prawa użytkowania odnośnie nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa. Wojewoda Mazowiecki działając zaś jako organ drugiej instancji po rozpatrzeniu odwołania Centrum Onkologii — Instytutu im. Marii Skłodowskiej – Curie, decyzją nr [...] z dnia 29 lipca 2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Ponadto Wydział wyjaśnił wnioskodawcy, że Starosta Warszawski Zachodni jest organem, który może udostępnić informacje w zakresie wydanej decyzji nr [...].
Następnie pismem z dnia 19 sierpnia 2014 r. D.P. wystąpił o udostępnienie decyzji Wojewody Mazowieckiego nr [...] z dnia 29 lipca 2014 r. znak [...] bez jakiejkolwiek anonimizacji.
Organ wyjaśnił, powołując się na ustawę o ochronie danych osobowych, która stanowi lex specialis w stosunku do ustawy o dostępie do informacji publicznej, iż gdy w treści informacji publicznej zawarte są dane osobowe, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu. Wskazał, iż imię i nazwisko osoby fizycznej (jako sfera prywatności człowieka) podlega ochronie danych osobowych.
Tym samym organ nie może udostępnić danych, które umożliwiałyby zidentyfikowanie osoby fizycznej (art. 6 ust. 1 ustawy z 1997 r. o ochronie danych osobowych).
Jednocześnie organ podniósł, iż konieczność ochrony danych osobowych nie zwalnia organu z udostępniania informacji publicznej. Organ winien wyłącznie ograniczyć dostęp do informacji umożliwiających identyfikację osób fizycznych, co w praktyce oznacza udostępnienie dokumentów odpowiednio zanonimizowanych (po zanonimizowaniu danych dotyczących i odnoszących się do osób prywatnych). Przewidziane w art. 5 ust. 2 udip ograniczenie prawa do informacji publicznej nie oznacza bezwzględnego zakazu udostępnienia informacji zawierających tzw. dane wrażliwe. Nawet w sytuacji, gdy decyzje administracyjne zawierające takie właśnie dane mogą zostać udostępnione w kserokopii, z której usuwa się takie elementy. Wyłączenie pewnych danych ze względu na ochronę informacji niejawnych, ochronę innych tajemnic ustawowo chronionych, prywatność osoby fizycznej czy też tajemnicę przedsiębiorcy z treści udostępnianej informacji publicznej nie powoduje przy tym nadania tej informacji charakteru informacji przetworzonej.
Odmowa udostępnienia informacji publicznej w zakresie danych osobowych wykonawców operatu szacunkowego, kwoty ustalonego w postępowaniu odszkodowania oraz danych osobowych pełnomocnika jednej ze stron postępowania uzasadniona jest ze względu na ochronę prawa do prywatności, a w szczególności ochronę danych osobowych tych osób. Osoby te nie są osobami pełniącymi funkcje publiczne.
Zdaniem Wojewody Mazowieckiego również informacje zawierające numer ewidencyjny nieruchomości objęte są ochroną wynikającą z ustawy o ochronie danych osobowych.
Organ podniósł, iż wnioskowana decyzja została skarżącemu udostępniona w formie skanu, który ze względu na ochronę informacji został zanonimizowany.
Pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r., podpisanym elektronicznie w dniu 22 sierpnia 2014 r., D.P. wniósł odwołanie od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 22 sierpnia 2014 r. nr [...].
Jednocześnie pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r., wniesionym w formie elektronicznej, D.P. wniósł do Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji skargę na Wojewodę Mazowieckiego w związku z błędną formą doręczenia decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 22 sierpnia 2014 r. nr [...], wskazując, iż przekazanie decyzji nastąpiło tylko za pośrednictwem adresu poczty elektronicznej, a nie za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2013 r., poz. 1422).
Pismem z dnia 1 września 2014 r., podpisanym elektronicznie, D.P. wniósł odwołanie od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 22 sierpnia 2014 r. nr [...]. Odwołujący się podniósł zarzut niewystarczającego wyjaśnienia przyczyn odmowy udostępnienia decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 29 lipca 2014 r. nr [...] w zakresie objętym anonimizacją oraz wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 22 sierpnia 2014 r. nr [...] oraz o umorzenie postępowania.
Pismem z dnia 4 września 2014 r. nr [...] Minister Administracji i Cyfryzacji przekazał, na podstawie art. 231 w zw. z art. 229 pkt 6 Kpa, Ministrowi Infrastruktury i Rozwoju, zgodnie w właściwością, skargę D.P. na Wojewodę Mazowieckiego w sprawie sposobu doręczenia decyzji z dnia 22 sierpnia 2014 r. nr [...].
Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia 26 września 2014 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odnosząc się do pisma D.P. z dnia 22 sierpnia 2014 r. stanowiącego skargę na Wojewodę Mazowieckiego, w związku z błędną formą doręczenia decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 22 sierpnia 2014 r. nr [...] wskazał, iż skuteczne doręczenie decyzji nastąpiło za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 28 sierpnia 2014 r. i od tego dnia biegł dla strony termin do wniesienia odwołania. Odwołanie skarżącego wniesione w dniu 1 września 2014 r. uznane zostało za wniesione skutecznie, co umożliwiło organowi odwoławczemu jego rozpatrzenie.
Następnie organ przedstawił stan faktyczny sprawy, wskazując, iż podziela stanowisko organu I instancji w przedmiocie anonimizacji decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 29 lipca 2014 r. nr [...] w zakresie imienia i nazwiska pełnomocnika strony wraz z jego danymi adresowymi, a także imienia i nazwiska rzeczoznawcy majątkowego sporządzającego operat szacunkowy oraz oznaczenia księgi wieczystej. Organ wskazał, iż na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) danymi osobowymi w rozumieniu ustawy są wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. Powszechnie uznaje się, iż danymi osobowymi jest imię i nazwisko danej osoby oraz jej adres (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 667/09, LEX nr 588798).
Dane osobowe stanowią informację określoną w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. Jest to informacja dotycząca zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. Informacja ta ma charakter informacji publicznej, o ile jest informacją o osobach sprawujących funkcje w podmiotach określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
W sytuacji, gdy w treści informacji publicznej zawarte są dane osobowe prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu. Ustawa o ochronie danych osobowych stanowi lex specialis w stosunku do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, przesądzając, że imię i nazwisko osoby fizycznej (jako sfera prywatności człowieka) podlega ochronie danych osobowych. Tym samym organ nie może udostępnić danych, które umożliwiałyby zidentyfikowanie osoby fizycznej (art. 6 ust. 1 ustawy z 1997 r. o ochronie danych osobowych).
Konieczność ochrony danych osobowych nie zwalnia organu z obowiązku udostępniania informacji publicznej. Organ winien wyłącznie ograniczyć dostęp do informacji umożliwiających identyfikację osób fizycznych, co w praktyce oznacza udostępnienie dokumentów odpowiednio zanonimizowanych (po zanonimizowaniu danych dotyczących i odnoszących się do osób prywatnych). Konieczność dokonania anonimizacji nie może być przy tym utożsamiana z odmową udzielenia informacji publicznej z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Po 47/13, LEX nr 1293515). Organ podniósł, że co do zasady pierwszeństwo w ochronie mają dane osobowe, a tym samym wykonanie obowiązku informacyjnego w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej nie stanowi przesłanki legalizującej ich udostępnienie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 204/13, LEX nr 1316822).
Przy uwzględnieniu pierwszeństwa stosowania ustawy o ochronie danych osobowych w stosunku do ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmowa udostępnienia danych pełnomocnika Centrum Onkologii - Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie oraz danych rzeczoznawcy majątkowego, prawidłowo znalazła odzwierciedlenie w negatywnej decyzji organu I instancji. Natomiast w zakresie anonimizacji decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 29 lipca 2014 r. co do oznaczenia księgi wieczystej organ wskazał, iż oznaczenie księgi wieczystej zaliczane jest do kategorii danych o charakterze podmiotowo - przedmiotowym będących w istocie danymi osobowymi (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 546/10, LEX nr 1112662).
Dodatkowo organ podniósł, że analiza orzecznictwa sądów administracyjnych, publikowanego na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl wskazuje, iż anonimizacji podlegają takie dane osobowe jak imiona i nazwiska pełnomocników, rzeczoznawców majątkowych, numery ewidencyjne działek oraz numery ksiąg wieczystych.
W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D.P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Zdaniem skarżącego organ nie rozpatrzył sprawy pod kątem, czy rzeczoznawcy i pełnomocnik Instytutu sprawują funkcje publiczne i czy żądana informacja o ich nazwiskach wiąże się z wykonywaniem przez nich funkcji publicznych (art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Organ również, zdaniem skarżącego, nie wyjaśnił, czy księga wieczysta, o której numer wniósł zawiera dane osób fizycznych. Wskazał również, iż organ nie rozpatrzył skargi zgodnie z art. 227 kpa.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 marca 2015 r. o sygn. akt II SA/Wa 1829/14 uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji.
Nie ulegało wątpliwości Sądu pierwszej instancji, że Wojewoda Mazowiecki jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jej posiadaniu. Również żądana przez skarżącego decyzja Wojewoda Mazowieckiego z dnia 29 lipca 2014 r. nr 1360/2014 orzekająca o wywłaszczeniu polegającym na ograniczeniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego Centrum Onkologii – Instytutowi im. Marii Skłodowskiej – Curie, poprzez ustanowienie na nim na rzecz m.st. Warszawy prawa użytkowania odnośnie nieruchomości będącej własnością Skarbu Państwa stanowi w ocenie WSA w Warszawie informację publiczną zgodnie z art. 6 ust. 4 lit. a udip i podlega udostępnieniu co do treści, jak i postaci.
Skan tej decyzji po zanonimizowaniu został skarżącemu udostępniony.
Zanonimizowanie decyzji polegało na usunięciu z treści decyzji:
- – oznaczenia ewidencyjnego nieruchomości,
- – kwoty ustalonego odszkodowania oraz danych rzeczoznawców majątkowych,
- – imienia i nazwiska oraz nazwy i adresu - pełnomocnika Centrum Onkologii - Instytutu im. Marii Skłodowskiej - Curie.
Decyzje organów dotyczą zatem odmowy wskazania oznaczeń ewidencyjnych nieruchomości, kwoty ustalonego odszkodowania oraz danych rzeczoznawców majątkowych, a także danych personalnych, nazwy i adresu pełnomocnika Centrum Onkologii. Sąd wskazał, czego nie zauważył organ, że dane ewidencyjne nieruchomości zawarte są w operacie ewidencyjnym (katastrze nieruchomości), który zawiera dane zarówno przedmiotowe dotyczące samej nieruchomości jaki i podmiotowe dotyczące jej właściciela, użytkownika wieczystego lub innego podmiotu władającego nieruchomością. Tryb dostępu do informacji zawartych w operacie ewidencyjnym określa art. 24 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, wszystkie informacje o charakterze przedmiotowym są jawne i starosta udostępnia je w formach wskazanych w ust. 3 art. 24 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Natomiast dane podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51 starosta udostępnia na żądanie podmiotów wskazanych w art. 24 ust. 5 ustawy. Tak więc organ administracji nie powinien wydawać decyzji dotyczącej danych ewidencyjnych w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem do tej części wniosku ustawa ta nie znajduje zastosowania.
W tej części decyzja wydana w oparciu o art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej jest w ocenie WSA w Warszawie decyzją wydaną bez podstawy prawnej. Sąd ten wskazał również, iż co do zanonimizowania decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 29 lipca 2014 r. nr 1360/2014 w zakresie kwoty ustalonego odszkodowania, zarówno decyzja organu I instancji, jak i decyzja organu odwoławczego nie zawiera żadnego uzasadnienia co uniemożliwia jej kontrolę w postępowaniu przez sądem administracyjnym.
Prawidłowo natomiast, zdaniem WSA w Warszawie, uznał organ, iż należało dokonać anonimizacji danych osobowych rzeczoznawców majątkowych oraz pełnomocnika Instytutu. Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 5 ust. 2 zd. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W sytuacji zatem, gdy w treści informacji publicznej zawarte są dane osobowe, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu. Organ władający informacją publiczną prawidłowo dokonał w tym zakresie oceny wniosku o udzielenie informacji publicznej z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.). Ustawa ta stanowi lex specialis w stosunku do ustawy o dostępie do informacji publicznej, przesądzając, że imię i nazwisko osoby fizycznej (jako sfera prywatności człowieka) podlega ochronie danych osobowych. Tym samym organ nie mógł udostępnić danych, które umożliwiałyby zidentyfikowanie osoby fizycznej (art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych).
Reasumując dotychczasowe rozważania, Sąd wskazał, że z uwagi na wyżej wskazane nieprawidłowości dotyczące kwestii związanych z anonimizacją decyzji Wojewody Mazowieckiego nr [...] z dnia 29 lipca 2014 r., zasadnym było zdaniem Sądu uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 22 sierpnia 2014 r., co uczynił na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł D.P. Postawił w niej dwa zarzuty. Po pierwsze, naruszenia art. 24 ust. 5 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz, po drugie, art. 5 ust. 2 zdanie drugie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Zdaniem skarżącego kasacyjnie art. 24 ust. 5 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne ma zastosowanie tylko do starosty i wyłącznie co do informacji wydawanych z ewidencji gruntów i budynków. Nie ma zatem zastosowania w pozostałym zakresie i podmiotów posiadających te dane z innych źródeł. Zaznaczył, że w sprawie informacje udostępniał wojewoda, a nie starosta, i nie z ewidencji gruntów i budynków, ale z akt postępowania. W ocenie skarżącego kasacyjnie numer działki nie stanowi "danych dotyczących podmiotów".
Kolejno skarżący kasacyjnie zarzucił pominięcie przez organy i Sąd pierwszej instancji zdania drugiego art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jak wskazano w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w niniejszej sprawie Sąd powinien był rozważyć, czy rzeczoznawca majątkowy wydający opinię o kwocie odszkodowania oraz osoba reprezentująca instytut naukowo-badawczy w sprawie wywłaszczenia pełni funkcję publiczną, i czy informacja, kto był autorem opinii dotyczącej określenia kwoty odszkodowania i kto reprezentował w postępowaniu administracyjnym instytut badawczy wiąże się z pełnieniem funkcji przez te osoby.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 183 par, 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Przesłanki nieważności wymienione w art. 183 par. 2 p.p.s.a. nie wystąpiły w omawianej sprawie, wobec czego postępowanie kasacyjne ograniczało się do badania zasadności podstaw kasacyjnych, przytoczonych w skardze kasacyjnej.
Podstawy te okazały się nieusprawiedliwione.
Skarżący kasacyjnie zarzuca naruszenie art. 24 ust, 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne przez niewłaściwe jego zastosowanie polegające na przyjęciu, iż stosuje go każdy podmiot udostępniający informację publiczną w postaci numeru działki ewidencyjnej lub numeru księgi wieczystej. Zarzut ten uznać należy za nieusprawiedliwiony.
Odmienny tryb dostępu, o którym mowa w art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, może oznaczać nie tylko odmienne procedury stosowane przy udostępnianiu żądanej informacji. Może też dotyczyć wskazanych w przepisach podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji lub podmiotów uprawnionych do jej uzyskiwania. Udostępnianie informacji dotyczących danych ewidencyjnych nieruchomości należy do kompetencji starosty a nie wojewody i to bez względu na to skąd dane te są w momencie pobierania informacji uzyskiwane. W przeciwnym wypadku można byłoby obchodzić przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wskazując na różne źródła, z których dane ewidencyjne mogłyby być czerpane i udostępniane. Dlatego też ma rację Sąd I instancji wskazując, że organ orzekający w tej sprawie nie powinien wydawać decyzji, co do części wniosku dotyczącej danych ewidencyjnych w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem do tej części wniosku ustawa nie znajduje zastosowania.
Nietrafny jest też zarzut naruszenia art. 5 ust. 2 zdanie drugie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej a ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, Jest niewątpliwe, że osoba będąca pełnomocnikiem nie jest osobą wykonującą funkcję publiczną. Działa ona w oparciu o umowę zawartą ze swoim mocodawcą i w zakresie wskazanym w tej umowie. Jej dane osobowe są zatem chronione w oparciu o przepisy ustawy o ochronie danych osobowych a ochrona ta nie jest ograniczona przepisem art.5 ust. 2 zdanie drugie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Natomiast rzeczoznawca majątkowy jest osobą, która w pewnym zakresie może być uznana za podmiot wykonujący zadania publiczne. Jednak informacją publiczną są informacje dotyczące możliwości wykonywania przez rzeczoznawcę powierzonych mu zadań, a więc kwestia posiadanych kwalifikacji czy też uzyskania bądź utraty odpowiednich uprawnień. Nie są natomiast informacją publiczną dane osobowe konkretnego rzeczoznawcy majątkowego wydającego opinię w indywidualnej jednostkowej sprawie. Ta bowiem sprawa nie jest "sprawą publiczną" w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Podobnie jak w przypadku danych ewidencyjnych fakt iż konkretne dane osobowe znajdują się w decyzji administracyjnej, powoduje konieczność anonimizacji takiej decyzji i ochronę danych chronionych lub udostępnianych na mocy innych ustaw.
Mając wszystko to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.