Uzasadnienie
Stowarzyszenie S. z siedzibą w [...] pismem z dnia 16 września 2016 r., na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), zwróciło się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej M.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 1002/15 w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 12 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu wniosku wskazało, że misją Stowarzyszenia jest działalność na rzecz upowszechniania i realizacji idei dobrego rządzenia, poprzez doprowadzenie do przejrzystości i rozliczalności instytucji publicznych oraz wzmocnienie obywatelskiej świadomości własnych praw i umiejętności korzystania z nich. Podkreśliło, iż od 13 lat, w ramach jednego z głównych projektów Stowarzyszenia – Pozarządowego Centrum Dostępu do Informacji Publicznej (www.informacjapubliczna.org.pl) – sprawuje nadzór obywatelski nad realizacją art. 61 Konstytucji RP i ustawy o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.; dalej w skrócie "u.d.i.p."). Stowarzyszenie prowadzi ponadto poradnictwo w zakresie spraw związanych z obywatelskim prawem do informacji publicznej. Do wniosku załączony został m.in. Statut Stowarzyszenia oraz wypis z Krajowego Rejestru Sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 33 § 2 P.p.s.a., udział w charakterze uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego może zgłosić organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 P.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Przepis art. 25 § 4 P.p.s.a. przyznaje zdolność sądową organizacjom społecznym, choćby nie posiadały one osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Ustawodawca, dopuszczając organizacje społeczne, a więc i stowarzyszenia, do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, postawił je w szczególnej pozycji ustrojowej. W sprawach sądowoadministracyjnych mogą one bowiem występować w interesie własnym jako skarżący (art. 50 § 1 P.p.s.a.), mogą jednak również występować w obronie interesu publicznego. Zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 1393 ze zm.), stowarzyszenia mają prawo wypowiadania się w sprawach publicznych, co jest formą realizacji gwarantowanej przepisami Konstytucji RP wolności zrzeszania się oraz prawa czynnego uczestniczenia w życiu publicznym.
Decydujące dla oceny wniosku o dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w sprawie sądowoadministracyjnej jest wykazanie, czy sprawa ta dotyczy zakresu jej statutowej działalności oraz czy realizuje w ten sposób interes społeczny. Te dwie przesłanki winny stanowić podstawę rozstrzygnięcia sądu, bowiem nie jest dopuszczalna taka wykładnia art. 33 § 2 P.p.s.a., według której sąd administracyjny byłby zobowiązany do uwzględnienia wniosku organizacji społecznej tylko z tego powodu, że jest ona formalnie organizacją społeczną, a charakter rozpoznawanej sprawy sądowoadministracyjnej jest zgodny z zakresem jej statutowej działalności (por. postanowienie NSA z dnia 28 września 2009 r. sygn. akt II GZ 55/09).
Jak wynika z § 8 Statutu Stowarzyszenia S. z siedzibą w [...], jak również z wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego, celem Stowarzyszenia jest upowszechnianie i ochrona wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich, a także działań wspomagających rozwój demokracji oraz wspieranie działań monitorujących i edukacyjnych na rzecz zwiększania przejrzystości i uczciwości życia publicznego, w tym: 1) działanie na rzecz swobodnego dostępu do informacji publicznej, 2) działanie na rzecz efektywnego, praworządnego, przejrzystego i otwartego na kontrolę obywatelską gospodarowania majątkiem publicznym i zarządzania politykami publicznymi, 3) wspieranie merytoryczne i finansowe osób w sprawowaniu kontroli obywatelskiej, 4) podejmowanie działań na rzecz propagowania etyki życia publicznego i aktywności służących przeciwdziałaniu korupcji.
W niniejszej sprawie pierwsza z omawianych przesłanek została spełniona, bowiem postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane zostało skargą J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 12 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Rozpoznawana sprawa dotyczy zatem statutowej działalności Stowarzyszenia S. z siedzibą w [...].
Odnosząc się natomiast do drugiej przesłanki, tj. interesu społecznego, wyjaśnić należy, że interes ten nie jest synonimem interesu prawnego, a zatem nie jest konieczne, aby organizacja społeczna lub jej członkowie posiadali interes prawny do uznania, że za udziałem w sprawie przemawia interes społeczny. Jak wskazano w wyroku NSA z dnia 14 grudnia 2012 r. sygn. akt II OSK 1512/11, interes społeczny to nie tylko interes społeczności lokalnej, ale również interes państwa, obywateli jako całej zbiorowości oraz ich poszczególnych grup. W interesie społecznym jest, aby organizacje społeczne czuwały nad legalnym przebiegiem postępowań administracyjnych i sądowoadministracyjnych dotyczących kwestii dopuszczalności zapewnienia obywatelom prawa dostępu do informacji publicznej odnośnie kwestii związanych z gospodarowaniem majątkiem publicznym. Zasada wyrażona w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którą obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także organów samorządu gospodarczego i zawodowego i innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, należy do podstawowych zasad prawnych determinujących państwo prawne.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Stowarzyszenie S. z siedzibą w [...] spełnia w/w przesłankę, bowiem jego udział w niniejszym postępowaniu sprzyjać może sądowej kontroli w zakresie wydania decyzji przez organ administracji przy uwzględnieniu argumentacji czynnika społecznego.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.