Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 1908/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Miasta Stołecznego Warszawy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2506/13, w opisanej w sentencji sprawie.
W dniu 12 lutego 2015 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik [...] Sp. z o.o. w Warszawie złożył wniosek o uzupełnienie w/w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego. Pełnomocnik zwrócił uwagę, że wniosek o zasądzenie tych kosztów zawarł w odpowiedzi na skargę kasacyjną i nie został on rozpoznany.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny. W myśl art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jednym z takich dodatkowych orzeczeń jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż przepis art. 209 P.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i 204 P.p.s.a. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania następuje w tych przypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona żądała we właściwym czasie ich przyznania.
Stosownie do brzmienia art. 204 pkt 2 P.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Zgodnie zaś z treścią art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego osobistego stawiennictwa strony. Podkreślić również należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12, uznał, iż art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w zw. z art. 207 § 1 P.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 P.p.s.a., stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik [...] Sp. z o.o. w Warszawie, w terminie zakreślonym przez ustawodawcę (art. 179 P.p.s.a.), udzielił odpowiedzi na wniesioną przez Miasto Stołeczne Warszawa skargę kasacyjną, w której ustosunkował się do zarzutów i argumentacji w niej zawartych oraz wnosił o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Nadto był obecny na rozprawie kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 grudnia 2014 r. oddalił skargę kasacyjną, nie orzekając jednak o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz [...] Sp. z o.o. w Warszawie. W związku z czym zasadne było uzupełnienie powyższego wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz skarżącej Spółki.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 2 i § 3 w związku z art. 204 pkt 2 P.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490), orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia. Na koszty postępowania kasacyjnego składa się wynagrodzenie pełnomocnika wygrywającej strony, która w postępowaniu przed Sądami obu instancji była reprezentowana przez tego samego pełnomocnika.