Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 stycznia 2022 r. K. K., D. K. i M. K. (dalej Skarżący) wnieśli skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. akt I OSK 75/19 (dalej wyrok NSA z 02.12.2021), którym uchylono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1008/18 i oddalono skargę K. K., D. K. i M. K. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 marca 2018 r., nr DAP-WOSR-7281-29/2018/GD w przedmiocie zawieszenia postępowania.
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt I OSK 199/22 (dalej postanowienie NSA z 27.04.2022) Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego (pkt I) oraz zwrócił Skarżącym ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi o wznowienie postępowania (pkt II).
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wnieśli Skarżący reprezentowani przez r. pr. I. P., zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 280 § 1 i art. 141 § 4 oraz oraz art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022r., poz. 329 ze zm., dalej ppsa). Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz skierowanie sprawy na rozprawę, względnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, a także o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Ponadto, wnieśli o wyłączenie sędziego, który wydał zaskarżone postanowienie, a także sędziów, którzy wydali wyroki wskazane w uzasadnieniu skargi kasacyjnej i rozważenie wyłączeń z mocy prawa. Wnieśli również o zweryfikowanie złożenia przez sędziego orzekającego w niniejszej sprawie oświadczenia o istnieniu podstaw do wyłączenia w stosunku do niego.
Skarżący uzasadnili swoje stanowisko, w tym powołali się na orzecznictwo sądów administracyjnych. Jako podstawę skargi kasacyjnej przytoczyli treść art. 173 § 1 w związku z art. 276 ppsa oraz art. 175 § 1 w związku z art. 177 § 1 ppsa, wskazując na zasadność zaskarżenia postanowienia NSA o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 173 § 1 ppsa od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 168 § 1 ppsa orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W związku z tym trzeba stwierdzić, że skarga kasacyjna przysługuje od ściśle wskazanych w art. 173 ppsa orzeczeń. Są to orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych. Nie ma natomiast możliwości zaskarżenia orzeczenia NSA, gdyż są one prawomocne od chwili ogłoszenia. Nie przysługuje zatem od nich jakikolwiek środek odwoławczy. Skarga kasacyjna wniesiona od orzeczenia NSA podlegać musi odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Nie zmienia tego stanowiska podnoszona przez stronę konieczność umożliwienia zaskarżenia postanowienia NSA o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym przysługującym w ściśle określonych sytuacjach. Nie jest ona zatem typowym rozwiązaniem, wobec którego przewidziano ocenę dwuinstancyjną. Ustawa nie przewiduje zatem trybu kwestionowania postanowienia NSA o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania (por. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2016 r. I OSK 2229/15, CBOIS).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 180 ppsa w związku z art. 178 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną, o czym orzekł w punkcie 1 postanowienia.
O zwrocie wpisu Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa w punkcie 2 postanowienia.