Uzasadnienie
[...] S.A. z siedzibą w W. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 sierpnia 2004 r. sygn. akt I SA 3169/02, którym uchylono zaskarżoną decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...] listopada 2002 r., nr [...] oraz decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...] września 2002 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o uwłaszczeniu.
Odpowiedź na skargę kasacyjną złożyli W. B., A. B., M. B. i E. B., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika.
Postanowieniem z 2 sierpnia 2005 r., sygn. akt OSK 1904/04, Naczelny Sąd Administracyjny, zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 sierpnia 2004 r. sygn. akt I SA 3169/02, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] października 1999 r. nr [...]. W związku z umorzeniem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygnaturze akt I SA/Wa 1201/10 (postanowieniem tego sądu z 17 września 2010 r.), postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 grudnia 2010 r., sygn. akt OSK 1904/09, podjęto zawieszone postępowanie.
Dnia 15 listopada 2010 r. wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo pełnomocnika [...] S.A., w którym zawarto wniosek o "cofnięcie skargi na wyrok" Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2004 r., sygn. akt I SA 3169/02.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten z mocy art. 193 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych. Odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 p.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego jedynie w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego wyroku wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07 i z 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10).
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek przesłanka nieważności postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie. Skoro konsekwencją cofnięcia skargi kasacyjnej jest rezygnacja strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a.
Wskazać ponadto należy, że w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Obowiązek zwrotu kosztów spoczywać będzie na Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, gdyż na konto tegoż Sądu uiszczono wpis od skargi kasacyjnej.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.