Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2575/13, oddalił skargę Gminy Ząbki na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość.
Pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. Gmina Ząbki wniosła od powyższego wyroku skargę kasacyjną. Odrębnym pismem z dnia 25 czerwca 2014 r. skarżący kasacyjnie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], wydanej w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w Ząbkach, stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...], z obr. [...] o pow. 0,2837 ha, zajętą pod drogę publiczną gminną, która zgodnie z decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], znak: [...], o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, z mocy prawa przeszła na własność Gminy Ząbki, oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Wołomińskiego, nr [...], z dnia [...] października 2012 r. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, iż wykonanie w/w decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w budżecie gminy. Zapłata odszkodowania w wysokości przewidzianej w decyzji Wojewody Mazowieckiego ([...] zł) wpłynie na płynność finansową gminy w roku 2014 oraz uniemożliwi zapłatę za zaciągnięte przez gminę zobowiązania.
Dalej wskazano, że Miasto Ząbki płaci tytułem odszkodowania za nieruchomości przejęte pod drogi średnio kwotę [...] zł/m2. Konieczność zapłacenia kwoty [...] zł/m2, czyli kwoty o [...] zł/m2 wyższej ponad wysokość zaplanowanej w budżecie na ten cel sumy, spowoduje konieczność dokonania odpowiednich korekt, a tym samym podjęcia decyzji, z których z wcześniej zaplanowanych wydatków gmina musi zrezygnować, co może negatywnie odbić się na takich sferach działalności gminy jak oświata, czy opieka społeczna.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Po oddaleniu skargi przez wojewódzki sąd administracyjny strona, która wniosła skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej P.p.s.a. Z przyjętej wykładni w/w przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (p. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2006 r., s. 191, uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, publ. ONSAiWSA 2007/4/77).
Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien zbadać czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj.: niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie, należy uznać, że Burmistrz Miasta Ząbki w złożonym przez siebie wniosku wykazał, iż zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania kwestionowanej przez niego decyzji. Wykonanie ww. decyzji przed podjęciem przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia co do zasadności wniesionej skargi kasacyjnej, może prowadzić bowiem do wyrządzenia skarżącemu kasacyjnie znacznej szkody.
Konieczność zapłacenia przez stronę odszkodowania na obecnym etapie, wiąże się bowiem z utratą środków finansowych na cele określone wcześniej w uchwale budżetowej, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do ich niezrealizowania. Trzeba tu mieć na uwadze przede wszystkim znaczną wysokość odszkodowania. W związku z tym należy stwierdzić, iż podane przez wnioskodawcę okoliczności stanowiły podstawę do uzyskania ochrony tymczasowej w trakcie postępowania przed Sądem I instancji (p. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2572, k-30 akt) i są one także aktualne na etapie postępowania kasacyjnego. Z tego też względu Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykazano przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a., co skutkować musiało uwzględnieniem żądania.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.