Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Ke 300/14, wydanego w sprawie ze skargi G. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...], w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków.
Pismem z dnia 15 lipca 2016 r. skarżący G. B. wniósł o "sprostowanie oczywistej omyłki Sądu poczynionej w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 czerwca 2016 r.", bowiem - zdaniem skarżącego - Sąd błędnie uznał, że skarżący nie przedstawił dokumentu potwierdzającego jego prawo własności działek o nr ew. [...], [...] i [...] podczas, gdy tym dokumentem jest akt własności ziemi z dnia [...] grudnia 1973 r., nr [...], na podstawie którego dokonano wpisu w dziale II księgi wieczystej KW [...] i na który to dokument powołuje się Sąd w uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest niezasadny.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku - a zatem zarówno w sentencji, jak i w uzasadnieniu - niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 p.p.s.a.).
Żądanie skarżącego, sformułowane we wniosku z dnia 15 lipca 2016 r., nie znajduje potwierdzenia w przedłożonych do akt sprawy dokumentach poświadczających jego prawo własności nieruchomości. Na podstawie bowiem znajdujących się w aktach sprawy dokumentów tj. odpisu księgi wieczystej KW [...] oraz kopii aktu notarialnego Rep. A [...] można w sposób bezsporny ustalić, że skarżący jest właścicielem jedynie działki o nr ew. [...]. Brak natomiast dokumentów, które wskazywałyby, że jest on właścicielem działek o nr [...], [...] i [...]. Nie jest też takim dokumentem wskazywany przez skarżącego akt własności ziemi nr [...] z dnia [...] grudnia 1973 r., będący jednym z dokumentów, w oparciu o które w 1983 roku założona została księga wieczysta KW [...], gdyż potwierdza on wyłącznie fakt nabycia z mocy prawa własności ww. działek przez małż. M. i H. L. Powyższe oznacza, że kwestionowana przez skarżącego część uzasadnienia wyroku z dnia 7 czerwca 2016 r. nie zawiera oczywistej omyłki, która mogłaby podlegać sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 w zw. z art. 159 i art. 193 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.