Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 13 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 2344/12

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Wiesław Morys przewodniczący, sprawozdawca
sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska przewodniczący
sędzia del. WSA Przemysław Szustakiewicz przewodniczący
starszy asystent sędziego Rafał Kopania protokolant
Rozpoznanie
w dniu 13 marca 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 121/12
Sprawa
w sprawie ze skargi [...] S. A. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na bezczynność polegającą na niepodjęciu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych

Sentencja

  1. 1. oddala skargę kasacyjną,
  2. 2. zasądza od Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych na rzecz [...] S. A. z siedzibą w Warszawie kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie wyrokiem z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 121/12, uwzględnił skargę "[...]" S.A. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...], w przedmiocie oddalenia skargi na bezczynność polegającą na niepodjęciu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych i uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] września 2011 r., nr [...].

Przedstawiając w uzasadnieniu stan faktyczny sprawy Sąd I instancji wskazał, iż wnioskiem z dnia 31 marca 2009 r. "[...]" S.A. z siedzibą w Warszawie zwróciła się do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o nakazanie Polskiemu Związkowi Działkowców Okręgowemu Zarządowi Mazowieckiemu z siedzibą w Warszawie udostępnienie danych osobowych w zakresie imienia, nazwiska oraz adresu zamieszkania członków tego Związku, którzy w ramach Rodzinnego Ogrodu Działkowego [...] z siedzibą w Warszawie przy ul. [...] użytkują ogródki działkowe oznaczone numerami: [...]. Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...], Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nakazał Polskiemu Związkowi Działkowców Okręgowemu Zarządowi Mazowieckiemu z siedzibą w Warszawie udostępnienie "[...]" S.A. danych osobowych w zakresie imienia, nazwiska oraz adresu zameldowania członków Związku, którzy w ramach Rodzinnego Ogrodu Działkowego [...] z siedzibą w Warszawie przy ul. [...] użytkują ogródki działkowe oznaczone wskazanymi wyżej numerami.

Następnie, decyzją ostateczną z dnia [...] października 2010 r., nr [...], Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...]. Wnioskiem z dnia 8 marca 2011 r. "[...]" S.A. zwróciła się do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o wszczęcie postępowania egzekucyjnego obowiązku o charakterze niepieniężnym, wynikającego z wyżej wymienionej decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2010 r. W dniu [...] marca 2011 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wystąpił do Polskiego Związku Działkowców Okręgowego Zarządu Mazowieckiego z prośbą o informację, czy decyzja z dnia [...] lipca 2010 r. została wykonana i czy przedmiotowe dane osobowe zostały udostępnione "[...]" S.A. pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Polski Związek Działkowców Okręgowy Zarząd Mazowiecki wyjaśnił, że dane osobowe części działkowców użytkujących działki w Rodzinnym Ogrodzie Działkowym [...] przy ul. [...] w Warszawie nie zostały Spółce "[...]" S.A. udostępnione.

W dniu [...] sierpnia 2011 r. "[...]" S.A. skierowała do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych skargę na bezczynność tego organu w postępowaniu egzekucyjnym. Spółka wniosła o wystawienie tytułu wykonawczego przeciwko Polskiemu Związkowi Działkowców Okręgowemu Zarządowi Mazowieckiemu oraz o wszczęcie egzekucji administracyjnej zgodnie z art. 20 § 2 oraz art. 26 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Podniosła, że organ powinien z urzędu wszcząć postępowanie egzekucyjne, gdyż wynika to z nowych przepisów, wprowadzonych mocą ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie danych osobowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 229, poz. 1497), przewidującej możliwość egzekwowania obowiązków niepieniężnych, nakładanych przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w drodze decyzji administracyjnych na podstawie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Zdaniem Spółki, decyzje wydane przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych podlegają egzekucji zgodnie z nowymi przepisami. Ponieważ organ nie podjął czynności egzekucyjnych oznacza to, że pozostaje bezczynny.

Postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, działając na podstawie art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, oddalił skargę "[...]" S.A. na bezczynność wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym. W motywach rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że nie jest możliwie egzekwowanie obowiązku niepieniężnego, o co wnosi Spółka, bowiem przepisy ustawy zmieniającej ustawę o ochronie danych osobowych nie przewidują stosowania znowelizowanych przepisów do spraw zakończonych przed dniem wejścia w życie tych przepisów. Powyższe postanowienie Spółka "[...]" S.A. uczyniła przedmiotem zażalenia, podnosząc, że postępowanie egzekucyjne jest odrębnym postępowaniem, a zatem bez znaczenia jest fakt, że organ zakończył postępowanie w sprawie o nakazanie udostępnienia danych przed wejściem w życie nowych przepisów. Postępowanie egzekucyjne jest prowadzone na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, której nie dotyczy przepis przejściowy noweli.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, stosując art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 K.p.a. w związku z art. 18 oraz art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia i powołując się na poprzednio użyte argumenty. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie "[...]" S.A. zarzuciła naruszenie:

  1. - art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia oddalającego jej skargę na bezczynność wierzyciela,
  2. - art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez nieuwzględnienie skargi na bezczynność organu egzekucyjnego,
  3. - art. 5 ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie danych osobowych oraz niektórych innych ustaw poprzez błędną interpretację tego przepisu i przyjęcie, że dotyczy on również postępowania egzekucyjnego - wbrew jego literalnemu brzemieniu,
  4. - art. 2 § 1 pkt 12 w związku z art. 26 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez błędne przyjęcie, iż egzekucja administracyjna nie może być prowadzona przez organ egzekucyjny, jakim obecnie jest Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Udzielając odpowiedzi na skargę, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zaprezentowaną w zapadłych w sprawie postanowieniach.

W ocenie Sądu I instancji sformułowanej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych dopuścił się w przedmiotowej sprawie naruszenia prawa materialnego. Sąd wskazał, że przepis art. 5 ustawy zmieniającej ma w niniejszej sprawie kluczowe znaczenie, bowiem – wbrew twierdzeniom organu – to właśnie jego brzmienie świadczy o istnieniu podstaw do stosowania znowelizowanych przepisów ustawy o ochronie danych osobowych i ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zważywszy, że Spółka "[...]" S.A. z siedzibą w Warszawie z wnioskiem o wszczęcie egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym, wynikającego z decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, zwróciła się do tego organu w dniu [...] marca 2011 r., a więc już po wejściu w życie ustawy zmieniającej, nie ma zastosowania tu tenże przepis przejściowy dotyczący spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie tej ustawy.

Poza tym postępowanie egzekucyjne jest postępowaniem odrębnym od postępowania administracyjnego, prowadzonego przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w trybie przepisów ustawy o ochronie danych osobowych, które to postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało zakończone wydaniem decyzji nakazowej. Decyzja ta w administracyjnym toku instancji uzyskała przymiot ostateczności i podlega wykonaniu. Toteż, zdaniem Sądu, z chwilą wejścia w życie ustawy zmieniającej Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych winien wszcząć z urzędu egzekucję w trybie art. 2 § 1 pkt 12, art. 20 § 2 i art. 26 § 1 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tymczasem organ ochrony danych osobowych w sprawie niniejszej najpierw podjął działania wyjaśniające, informując Spółkę o tym, że przystąpił do egzekucji, a po uzyskaniu odpowiedzi zobowiązanego – zaprzestał jakichkolwiek czynności, podejmując w następstwie wniesionej skargi na bezczynność wierzyciela nieprawidłowe postanowienia.

Dlatego też Sąd I instancji zdecydował o wyeliminowaniu ich z obrotu prawnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, wniósł skargę kasacyjną, w której wnioskował o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Wyrokowi temu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

  1. - art. 145 § 1 lit. a P.p.s.a. w związku z art. 5 ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie danych osobowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 229, poz. 1497) oraz art.12 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r., Nr 101, poz. 926 ze zm.) poprzez niewłaściwe zastosowanie, skutkujące niezasadnym uchyleniem zaskarżonego postanowienia Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2011 r. i poprzedzającego je postanowienia z dnia [...] września 2011r., wobec błędnego przyjęcia, iż brzmienie przepisu art. 5 cytowanej ustawy o zmianie ustawy o ochronie danych osobowych oraz niektórych innych ustaw świadczy o istnieniu podstaw do stosowania znowelizowanych przepisów ustawy o ochronie danych osobowych i ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji także do postępowań prowadzonych przed Generalnym Inspektorem Ochrony Danych Osobowych zakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, tj. przed dniem 7 marca 2011 r.,
  2. - art. 145 § 1 pkt c P.p.s.a. w związku z art. 2 § 1 pkt 12 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez błędne przyjęcie, że do postępowań prowadzonych przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych i zakończonych wydaniem decyzji administracyjnej przed dniem 7 marca 2011 r. organ jest zobowiązany do prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Zdaniem składającego skargę kasacyjną organu postępowanie zainicjowane wnioskiem [...] S.A. o nakazanie Polskiemu Związkowi Działkowców Okręgowemu Zarządowi Mazowieckiemu udostępnienia danych osobowych zostało wszczęte, a następnie zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] października 2010 r., czyli przed dniem wejścia w życie ww. ustawy nowelizującej, przewidującej możliwość egzekwowania obowiązków niepieniężnych nakładanych przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w drodze decyzji administracyjnych na podstawie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W ocenie organu nie jest możliwe egzekwowanie przezeń przedmiotowego obowiązku niepieniężnego, bowiem przepisy ustawy zmieniającej ustawę o ochronie danych osobowych nie przewidują stosowania znowelizowanych przepisów do spraw zakończonych przed dniem wejścia w życie ww. przepisów zmieniających. Organ nie zgodził się również ze stanowiskiem Sądu, iż Generalny Inspektor powinien najpierw wystąpić z pisemnym upomnieniem do Polskiego Związku Działkowców Okręgowego Zarządu Mazowieckiego, a następnie - stosownie do okoliczności - wystawić tytuł wykonawczy i skierować sprawę do egzekucji. W niniejszej sprawie nie można mówić o bezczynności wierzyciela, gdyż obowiązek wynikający z wyżej wymienionej decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. nie podlega egzekucji na podstawie znowelizowanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ uznał za błędne twierdzenie Sądu, iż z chwilą wejścia w życie ustawy zmieniającej Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, bez konieczności otrzymania wniosku zainteresowanego, powinien wszcząć z urzędu egzekucję w trybie art. 2 § 1 pkt 12, art. 20 § 2 i art. 26 § 1 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W jego ocenie, gdyby przyjąć powyższe założenie Sądu za słuszne, wykonanie przedmiotowego obowiązku przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych sparaliżowałoby w praktyce pracę urzędu, gdyż musiałby on badać akta wszystkich spraw zakończonych decyzjami nakazowymi i wszczynać stosowne postępowania egzekucyjne na oparciu o tytuły wystawione na ich podstawie.

W odpowiedzi na powyższą skargę kasacyjną [...] S.A. wniosła o jej oddalenie. Spółka wskazała, że z wnioskiem o wszczęcie egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym zwróciła się do organu dniu [...] marca 2011 r., a więc już po wejściu w życie ustawy zmieniającej. Przepis przejściowy w zakresie stosowania przepisów dotychczasowych dotyczy jedynie jurysdykcyjnych postępowań administracyjnych, prowadzonych na podstawie ustawy o ochronie danych osobowych, nie dotyczy natomiast ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, co wynika wprost z art. 5 ustawy zmieniającej. Postępowanie egzekucyjne jest postępowaniem odrębnym od postępowania administracyjnego prowadzonego przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w trybie przepisów ustawy o ochronie danych osobowych, które to postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało zakończone wydaniem decyzji nakazowej wyposażonej w przymiot ostateczności i podlegającej wykonaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie należy zauważyć, iż stosownie do brzmienia art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznawaniu sprawy na skutek wniesienia skargi kasacyjnej związany jest jej granicami, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, która zachodzi w wypadkach określonych w § 2 tego przepisu. Takich okoliczności w niniejszej sprawie nie stwierdzono. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego orzeczenia determinują zakres kontroli dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Podstawy, na których można oprzeć skargę kasacyjną, zostały określone w art. 174 P.p.s.a. Przepis art. 174 pkt 1 tej ustawy przewiduje dwie postacie naruszenia prawa materialnego, a mianowicie błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Przez błędną wykładnię należy rozumieć niewłaściwe zrekonstruowanie treści normy prawnej wynikającej z konkretnego przepisu, natomiast przez niewłaściwe zastosowanie dokonanie wadliwej subsumcji przepisu do ustalonego stanu faktycznego. Również druga podstawa kasacyjna wymieniona w art. 174 pkt 2 P.p.s.a. - naruszenie przepisów postępowania – choć nie jest to wyraźnie wyartykułowane, może przejawiać się w tych samych postaciach, co naruszenie prawa materialnego, przy czym w wypadku oparcia skargi kasacyjnej na tej podstawie skarżący powinien nadto wykazać istotny wpływ wytkniętego uchybienia na wynik sprawy.

Autor skargi kasacyjnej naruszeń przepisów procesowych w niniejszej sprawie upatruje przede wszystkim w błędnym jego zdaniem przyjęciu przez Sąd I instancji, że w postępowaniu wszczętym przez [...] S.A. z siedzibą w Warszawie istnieją podstawy do stosowania znowelizowanych przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych i ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wobec postępowań zakończonych przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych przed dniem wejścia w życie noweli z dnia 29 października 2009 r., tj. przed dniem 7 marca 2010 r. Z przedstawionym poglądem organu nie sposób się zgodzić. W art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie danych osobowych oraz niektórych innych ustaw dokonano zmiany w art. 12 pkt 3 ustawy o ochronie danych osobowych, dodając do zakresu zadań Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych kompetencje w zakresie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Zgodnie z nowym brzmieniem art. 12 pkt 3 tej ustawy do zadań Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych należy w szczególności zapewnienie wykonania przez zobowiązanych obowiązków o charakterze niepieniężnym wynikających z decyzji wydanych przez ten organ, przez stosowanie środków egzekucyjnych przewidzianych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nowela z dnia 29 października 2010 r. wprowadziła również dwie zmiany do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Pierwsza zmiana dotyczy uzupełnienia art. 2 § 1 tej ustawy przez dodanie pkt 12 poddającego egzekucji administracyjnej obowiązki z zakresu ochrony danych osobowych nakładane w drodze decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Druga zmiana ma odmienny charakter i polega na wpisaniu Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych do katalogu organów egzekucyjnych (w przepisie art. 20 § 2 ustawy).

Oznacza to, że organ ten stał się organem egzekucyjnym obowiązków wynikających z nałożonych przez niego decyzji administracyjnych. Zgodnie z art. 5 ustawy nowelizującej do postępowań wszczętych i niezakończonych na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. przed dniem 7 marca 2011 r.), stosuje się przepisy dotychczasowe. Jak trafnie wskazał Sąd I instancji "[...]" S.A. zwróciła się do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o wszczęcie postępowania egzekucyjnego obowiązku o charakterze niepieniężnym w dniu [...] marca 2011 r., a więc po wejściu w życie wyżej wymienionej nowelizacji.

Prowadzi to do konkluzji, że przepis art. 5 ustawy z dnia 29 października 2010r. nie ma w sprawie zastosowania z następujących powodów. Po pierwsze nie dotyczy on postępowania egzekucyjnego, gdyż do tego czasu Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nie był organem egzekucyjnym, toteż nie mógł prowadzić takich postępowań. Dlatego postępowania, o jakich w nim mowa to nie postępowania egzekucyjne, stąd przepis ten odnieść należy wyłącznie do postępowań rozpoznawczych. Po wtóre wniosek w sprawie wpłynął po dniu wejścia w życie ustawy, a więc przepis ten nie może go dotyczyć, skoro postępowanie to wszczęto po dniu jej wejścia w życie. Innych przepisów międzyczasowych w ustawie z dnia 29 października 2010 r. brak. Przeto należy odwołać się do powszechnie stosowanych reguł intertemporalnych, w tym zasady bezpośredniego działania ustawy nowej. Oznacza ona konieczność stosowania nowych norm prawnych z dniem wejścia w życie ustawy, a więc zarówno do stosunków prawnych powstałych później, jak i do istniejących w tej dacie.

Decyzje ostateczne wydane przez organ ochrony danych osobowych przed dniem 7 marca 2010 r. i po tej dacie, podlegają przezeń egzekucji. W stanie faktycznym niniejszej sprawy oznacza to obowiązek tego organu wszczęcia i prowadzenia egzekucji w oparciu o tytuł wystawiony na podstawie ostatecznej decyzji z dnia [...] października 2010 r. W obecnym stanie faktycznym i prawnym organ ten jest uprawniony do żądania wykonania obowiązku na zasadzie znowelizowanego przepisu art. 12 pkt 3 ustawy o ochronie danych osobowych, będąc jednocześnie wierzycielem w rozumieniu art. 1a pkt 13 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przeto winien wszcząć z urzędu egzekucję wspomnianego obowiązku, gdyż jest organem egzekucyjnym (p. art. 2 § 1 pkt 12, art. 20 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) w trybie art. 26 § 1 i 4 tej ustawy, na podstawie tytułu wykonawczego przez siebie wystawionego.

Nie mogło zatem dojść do uchybienia przepisowi art. 5 cytowanej ustawy z dnia 29 października 2010 r., bo nie miał on zastosowania w sprawie. W konsekwencji czego trafnie Sąd I instancji zastosował przepisy art. 12 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, jak też art. 2 § 1 pkt 12 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. Z uwagi na powyższe należy uznać, iż Sąd I instancji zasadnie uwzględnił skargę [...] S.A. i uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] września 2011 r., nie naruszając art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. Ubocznie trzeba dodać, że nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy zagadnienie trybu jej wszczęcia, skoro doszło do tego na wniosek.

Nadto, że kwestie natury ogólnej, w tym obawy skarżącego kasacyjnie co do utrudnień związanych z koniecznością badania spraw ostatecznie zakończonych w celu ewentualnego podjęcia czynności egzekucyjnych, nie mogły doprowadzić do podważenia zaskarżonego wyroku, gdyż nie mają wpływu na ocenę jego zasadności i materię bezczynności organu w sprawie.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 204 pkt 2 tej ustawy.

  1. - ---------------------- 1

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.