Uzasadnienie
I OSK 237/05
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Piotra F. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2004 r., utrzymujące w mocy na podstawie art. 127 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowienie z dnia 3 marca 2004 r. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia 27 marca 2001 r. o odmowie przyznania odszkodowania.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że postanowieniu nie można skutecznie zarzucić naruszenia prawa i na postawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił. Sąd uznał za chybiony zarzut skarżącego, iż błędna informacja podana w dzienniku "Rzeczpospolita" z dnia 13 października 2003 r., że wnioski o wznowienie postępowania można składać do końca października całkowicie uwalnia go od winy w kwestii niezachowania terminu do złożenia tego wniosku. W tym samym artykule wskazano, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 września 2003 r. ogłoszono w "Dzienniku Ustaw" nr 170 poz. 1660 z dnia 30 września 2003 r. i od tego dnia orzeczenie to obowiązuje. W publikacji wskazano także, że wniosek o wznowienie postępowania składa się w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Przy dołożeniu należytej staranności i dbałości o własne sprawy strona postępowania winna dążyć do wyjaśnienia nieścisłości zawartych w publikacji prasowej, choćby przez zapoznanie się z treścią art. 145a par. 2 Kpa, gdzie wskazano w jakim terminie można składać wnioski o wznowienie postępowania w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego.
Sąd stwierdził, że ponieważ strona postępowania nie dołożyła należytej staranności przy składaniu wniosku o wznowienie postępowania trudno uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, w związku z czym nie zachodzą przesłanki do zastosowania przez organ administracji art. 58 par. 1 Kpa.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł Piotr F., reprezentowany przez adw. Henryka U., zarzucając, że "został on wydany z naruszeniem przepisu art. 58 Kpa w zw. z art. 3 par. 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, poprzez błędną ich wykładnię i zastosowanie co miało wpływ na wynik sprawy".
W związku z tym zarzutem wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że stanowisko Sądu jest niezgodne z prawidłową wykładnią art. 58 Kpa, jaką należałoby w niniejszej sprawie przyjąć. Zdaniem skarżącego wprowadzenie w błąd skarżącego informacją podaną w dzienniku rządowym "Rzeczpospolita", będącym znaczącym autorytetem w zakresie publikacji informacji prawniczych uwalnia go od winy. Publikacja wywołała u skarżącego przeświadczenie, iż uzyskana informacja co do upływu terminu składania wniosków o wznowienie postępowania jest prawdziwa i zgodna z rzeczywistym stanem prawnym. Ufając tej informacji nie szukał on innego źródła wiedzy, a nie mając wykształcenia prawniczego nie dostrzegł nieścisłości zawartych w artykule. Przedmiotowa informacja, która wywołała u skarżącego błąd co do rzeczywistego stanu prawnego była przeszkodą trudną do przezwyciężenia w zakresie wywołanego przeświadczenia co do podanego w niej stanu prawnego.
Ponadto skarżący wskazał, że treść art. 9 Kpa stanowi, iż organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do regulacji art. 183 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i jest związany podstawami w niej zawartymi, z urzędu może brać pod uwagę jedynie okoliczności uzasadniające nieważność postępowania. Oznacza to jego związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej, które mogą dotyczyć wyłącznie ocenianego wyroku, a nie postępowania administracyjnego i wydanych w nim orzeczeń.
Kontrola kasacyjna dokonywana przez Naczelny Sąd Administracyjny obejmuje stosowanie prawa procesowego i materialnego. Podstawą skargi kasacyjnej z art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest naruszenie przez Sąd przepisów postępowania sądowoadministracyjnego w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W jej ramach skarżący musi bezwzględnie powołać przepisy postępowania sądowoadministracyjnego, którym Sąd uchybił, uzasadnić ich naruszenie i wykazać że wytknięte uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podstawą kasacji podniesioną w skardze kasacyjnej w sprawie niniejszej jest zarzut naruszenia przez Sąd "przepisu art. 58 Kpa w zw. z art. 3 par. 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, poprzez błędną ich wykładnię i zastosowanie, co miało wpływ na wynik sprawy".
Zarzut ten został nieprawidłowo powołany, gdyż zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną można oprzeć na – naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz - naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Powołanie w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia przepisu art. 58 Kpa oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które nie były przez ten Sąd w sprawie stosowane czyni nieskutecznym zarzut "błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania".
Wojewódzki Sąd Administracyjny jedynie kontrolował organ administracyjny w zakresie legalności zastosowania przez niego przepisu prawa, tj. art. 58 Kpa, uznając że prawidłowo przepis ten został zinterpretowany i zastosowany, sam jednak tego przepisu nie stosował, jako że Sąd bezpośrednio przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut skargi kasacyjnej nie ma usprawiedliwionej podstawy. Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ skargę kasacyjną oddalił.