Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. K. i M. K. na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 14 listopada 2022 r., nr DO.1.7614.410.2022.AŁ, utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 7 lipca 2022 r., znak
WS-IV.7533.2.1.2022.AMS, którym odmówiono wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 15 października 2020 r., nr WS-IV.7533.1.1706.2019.JKS, orzekającą o stwierdzeniu nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę Ł. własności nieruchomości położonej w obrębie Z., jedn. ewid. Ł., oznaczonej m.in. jako działka nr [...], zajętej 31 grudnia 1998 r. pod drogę gminną nr [...] relacji Z. – S. (obecnie nr [...]), oddalił skargę.
Skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygniecie złożyła J. K. i M. K., reprezentowani przez radcę prawnego.
W skardze kasacyjnej zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W oparciu o tak skonstruowany zarzut skarżący kasacyjnie wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Równocześnie w skardze kasacyjnej zawarto wniosek o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania o zasiedzenie prowadzonego przed Sądem Rejonowym w Nowym Sączu Wydział I Cywilny pod sygn. akt I Ns 726/22.
W uzasadnieniu swojego stanowiska skarżący kasacyjnie wskazali, że z ich wniosku przed Sądem Rejonowym w Nowym Sączu Wydziałem I Cywilnym toczy się postępowanie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości objętej decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 15 października 2020 r. w drodze zasiedzenia. W ocenie wyżej wymienionych istnieje możliwość, że sąd cywilny orzeknie o nabyciu przez nich prawa własności do tej nieruchomości przed dniem wydania decyzji przez Wojewodę. Wówczas okaże się, że skarżący kasacyjnie mieli interes prawny do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Wojewody z dnia 15 października 2020 r. i powinni wziąć udział w postępowaniu administracyjnym zakończonym powyższą decyzją. Podkreślono, że zarówno Minister Rozwoju i Technologii, jak i WSA w Warszawie bezpodstawnie uznały, że skarżący kasacyjnie nie byli właścicielami nieruchomości, albowiem może się okazać, że Sąd Rejonowy w Nowym Sączu orzeknie o nabyciu przez nich tego prawa. Wobec powyższego skarżący kasacyjnie uznali, że w sprawie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania, jak również że zachodziły one już na etapie postępowania przed WSA w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o zawieszenie postępowania nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), przez które w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (zob. M. Romańska [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 125, Lex).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie znajduje uzasadnienia.
W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący kasacyjnie w dniu 29 czerwca 2022 r. złożyli wniosek o stwierdzenie, że nabyli oni w drodze zasiedzenia, z dniem 1 stycznia 2016 r., własność nieruchomości złożonej m.in. z działki ewidencyjnej o numerze [...] położonej w Z., dla której Sąd Rejonowy w Nowym Sączu prowadzi księgę wieczystą o numerze [...]. Powyżej oznaczona nieruchomość na mocy ostatecznej decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 15 października 2020 r. przeszła z mocy prawa na własność Gminy Ł. w dniu 1 stycznia 1999 r., uprzednio zostając zajęta w dniu 31 grudnia 1998 r. pod drogę gminną nr [...] relacji Z. – S. Na dzień 31 grudnia 1998 r. przedmiotowa nieruchomość stanowiła własność M. S., D. S. i B. S. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznanie wniosku skarżących kasacyjnie przez Sąd Rejonowy w Nowym Sączu Wydział I Cywilny o stwierdzenie nabycia prawa własności opisanej powyżej nieruchomości nie ma wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje prawidłowość wyroku Sądu I instancji wydanego w oparciu o stan faktyczny i prawny obowiązujący w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Odnosi się to także do ustalania kręgu podmiotów posiadających przymiot strony w określonym postępowaniu. Zatem zmiana okoliczności sprawy po wydaniu zaskarżonego orzeczenia nie może mieć wpływu na jego prawidłowość (por. postanowienie NSA z dnia 7 sierpnia 2009 r., I OSK 1412/08).
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w żaden sposób nie jest uzależnione od rozpoznania przez sąd cywilny wniosku skarżących kasacyjnie o stwierdzenie nabycia prawa własności opisanej powyżej nieruchomości przez zasiedzenie. W powyżej opisanym postępowaniu administracyjnym kluczowym było ustalenie kręgu podmiotów legitymujących się prawem własności nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną o numerze [...] na dzień 31 grudnia 1998 r., tymczasem skarżący kasacyjnie złożyli wniosek o stwierdzenie, że prawo własności nieruchomości nabyli w drodze zasiedzenia z dniem 1 stycznia 2016 r. Niezależnie zatem od wyniku rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy w Nowym Sączu na dzień 31 grudnia 1998 r. skarżący kasacyjnie nie legitymowali się prawem własności do oznaczonej nieruchomości.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.