Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 21 lutego 2018 r. oddalił skargę I. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] sierpnia 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. dnia [...] czerwca 2017r. o odmowie umorzenia nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła I. F..
Pismem z dnia 25 lutego 2019 r. (uzupełnionym pismem z dnia 26 marca 2019 r.) skarżąca kasacyjnie wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując w uzasadnieniu motywy zasadności zastosowania art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji cytowanego przepisu wynika, że na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Podkreślić przy tym należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może dotyczyć tylko takiego aktu, który nadaje się i podlega wykonaniu, a zwłaszcza gdy nakłada na stronę określone obowiązki lub przyznaje prawa. Wstrzymaniu wykonania podlegają bowiem decyzje, które nadają się do wykonania i mogą być wykonywane, zwłaszcza w trybie egzekucji. Chodzić może o takie decyzje, które nakładają na stronę pewne obowiązki lub przyznają prawa. Cechy tej nie mają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca kasacyjnie wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] sierpnia 2017 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] czerwca 2017 r., którą odmówiono stronie umorzenia kwoty [...] zł za okres od dnia 1 października 2015 r. do dnia 30 września 2016 r. stanowiącej nienależnie pobrane świadczenia z funduszu alimentacyjnego, ustalonej i orzeczonej do zwrotu na podstawie decyzji z dnia [...] kwietnia 2017 r.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja nie wywołuje jednak skutków, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie jej wykonania. Jej przedmiotem nie jest nakazane zachowanie się podmiotu uprawnionego lub zobowiązanego do wykonania, które polegałoby na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowania innych podmiotów, czy też świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Strona nie nabyła także na jej mocy praw. Skarżąca jest zobowiązana do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, jednakże nie na mocy kwestionowanej w niniejszej sprawie decyzji, o której wstrzymanie wnioskowała, lecz na mocy decyzji SKO z dnia [...] kwietnia 2017 r., na podstawie której ustalono wysokość kwoty stanowiącej nienależnie pobrane świadczenia z funduszu alimentacyjnego oraz orzeczono jej zwrot. Rozstrzygnięcia zawarte w decyzji o odmowie umorzenia należności nie skutkują zatem dla skarżącej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.