Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) dalej zwana w skrócie P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym - art. 156 § 2 P.p.s.a.
Sprostowaniu podlegają niedokładności występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe oznaczenie sądu, określenie żądania itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Błąd pisarski może polegać np. na niewłaściwym przywołaniu nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu czy wreszcie błędzie gramatycznym. Błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych, inna oczywista omyłka może zaś polegać np. na wadliwej nazwie orzeczenia.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zaskarżył decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy prawa do zasiłku. Takie określenie przedmiotu zaskarżenia wywiera też skutki względem treści rozstrzygnięć podjętych przez Sąd. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając skargę kasacyjną w pkt 2 wyroku z dnia 26 lipca 2017 r. sygn. akt I OSK 2469/16 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...]. Omyłkowo zostało pominięte w pkt 2 sentencji wymienionego wyroku, że uchylenie zaskarżonej decyzji następuje: "w części odmowy prawa do zasiłku". Zatem pkt 2 powinien mieć następujące brzmienie: "2. uchyla zaskarżoną decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w części odmowy prawa do zasiłku".
Sprostowanie pkt 2 powołanego wyroku nie prowadzi do zmian podmiotowych i przedmiotowych wyroku, gdyż nie zmienia istoty orzeczenia.
Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a.