Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 grudnia 2017 r. oddalił skargę kasacyjną Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 26 października 2015 r., sygn. akt II SAB/Op 56/15 w sprawie ze skargi A. P. na bezczynność Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w Opolu w przedmiocie informacji publicznej.
W dniu 6 lutego 2018 r. A. P., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o uzupełnienie tego wyroku o koszty postępowania kasacyjnego, o jakich zasądzenie zwrócił się w odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek strony został złożony w sposób przewidziany powyższym przepisem, a zatem może zostać rozpoznany.
Podstawową zasadę ponoszenia przez strony kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, określa art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którym strony ponoszą samodzielnie koszty tego postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wynika stąd, że wszystkie przepisy p.p.s.a. powinny być interpretowane w sposób zapewniający realizację powyższej zasady, natomiast wszelkie odstępstwa w zakresie sposobu ponoszenia kosztów postępowania wynikające z regulacji szczególnych muszą być traktowane jako wyjątki podlegające wykładni ścisłej.
Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 200 - 201 oraz art. 203 - 204 p.p.s.a. i tylko w tych wypadkach sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 19 listopada 2012 r.,
II FPS 4/12 uznał, że art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a., stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Wobec tego, że pełnomocnikiem skarżącego był radca prawny, odrębnymi przepisami, o których mowa w art. 205 § 2 p.p.s.a. są unormowania zawarte w § 14 ust.1 pkt 2 lit. b rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804).
W niniejszym postępowaniu kasacyjnym pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł w terminie odpowiedź na skargę kasacyjną oraz złożył wniosek o zwrot poniesionych kosztów w tym piśmie procesowym.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 oraz na podstawie art. 204 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia, orzekł jak w sentencji postanowienia.