Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] października 2013 r. nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Starosty Krakowskiego z dnia [...]sierpnia 2013 r. nr [...]w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.
W treści skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Krakowskiego z dnia [...]sierpnia 2013 r. nr [...]W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący zawodowo trudni się przewozem osób i mienia. Wykonanie wymienionej decyzji skutkować będzie czasowym brakiem możliwości wykonywania pracy zarobkowej, co w konsekwencji wiąże się z utratą przez skarżącego jedynego źródła utrzymania dla niego i dla jego rodziny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl przepisu art. 61 § 3 tej ustawy po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych w granicach tej samej sprawy.
W przypadku wydania przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku oddalającego skargę wniosek o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalny jest również na etapie postępowania kasacyjnego i podlega wówczas rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 3 P.p.s.a.) nie zostały w niniejszej sprawie spełnione. Wykonanie decyzji w rozpoznawanej sprawie polega na poddaniu się przez skarżącego badaniom psychologicznym. Nie ulega zatem wątpliwości, że sam fakt poddania się badaniom psychologicznym nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Badania psychologiczne mają na celu jedynie ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Nie można przyjąć, za wnioskodawcą, że na podstawie wydanych w toku kontrolowanego postępowania administracyjnego decyzji, poddanie się badaniom psychologicznym spowoduje czasowy brak możliwości wykonywania pracy zarobkowej.
Ewentualną konsekwencją poddania się badaniom w sytuacji stwierdzenia na podstawie orzeczenia istnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem jest decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami wydawana przez starostę na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierowaniu pojazdami (Dz. U. z 2014 r., poz. 600), jednak sprawa w tym przedmiocie podlega załatwieniu w odrębnym postępowaniu(por. postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2014r., sygn. akt. I OZ 581/14).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zaistniały zatem przesłanki do zastosowania przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. i uwzględnienia wniosku skarżącego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.