Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 lipca 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 184/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta P. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia czasu bezpłatnego pobytu dziecka w przedszkolu oraz opłat za świadczenia udzielane przez przedszkola, dla których organem prowadzącym jest Miasto P. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Rada Miasta P., działająca przez profesjonalnego pełnomocnika.
Pismem z dnia 29 grudnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Rada Miasta P. cofnęła skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 lipca 2015 r. i wniosła o zwrot wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu [...] września 2015 r. uchwała Rady Miasta P. nr [...] w sprawie określenia czasu bezpłatnego pobytu dziecka w przedszkolu oraz opłat za świadczenia udzielane przez przedszkola, dla których organem prowadzącym jest Miasto P., utraciła moc. Nowo podjęta uchwała Rady Miasta P. z dnia [...] września 2015 r. nie powtarza zapisów, które Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 1 lipca 2015 r. uznał za rażąco naruszające prawo. Tym samym niezasadne jest dalsze kwestionowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu poprzez podtrzymywanie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten na mocy art. 193 P.p.s.a. ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych
Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego kasacyjnie w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej.
W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania, jak również że cofnięcie zmierza do obejścia prawa. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.