Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z 7 września 2017 r., I OSK 2764/16, na stronie 10 w wersie 15 od dołu wskazał na przepis art. 34 ust. 4 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy – t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 149 ze zm.; dalej: u.p.z.i.r.p.).
Wnioskiem z 8 stycznia 2020 r., zawartym w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 17 października 2019 r., IV SA/Wr 225/19, D. D. wniósł o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2017 r., I OSK 2764/16, w ten sposób, że zawarte w uzasadnieniu (str. 10 wyroku) wskazanie na art. 34 ust. 4 u.p.z.i.r.p. zmienić na art. 33 ust. 4 u.p.z.i.r.p. z powodu oczywistej omyłki w oznaczeniu tego przepisu w tym miejscu wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie wyroku może także nastąpić na wniosek strony, co przewiduje przepis art. 159 p.p.s.a. stanowiąc, że wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia.
Wskazanie w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2017 r., I OSK 2764/16, na str. 10 w wersie 15 od dołu na przepis art. 34 ust. 4 u.p.z.i.r.p. stanowi oczywistą omyłkę i niedokładność, albowiem całość argumentacji i przedmiot sprawy jednoznacznie wskazują, że w sprawie przedmiotem analizy były podstawy do zastosowania art. 33 ust. 4 pkt 4 u.p.z.i.r.p.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.