Uzasadnienie
Zgodnie z art. 213 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2013 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a."), do wydatków zalicza się w szczególności należności (...) kuratorów ustanowionych w danej sprawie. Natomiast z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1476) wynika, że wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej (...) nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie (...). Z § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia wynika zaś, że kuratorowi przysługuje zwrot wydatków poniesionych przez niego w związku z wykonywaniem czynności w danej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w punkcie IV wyroku z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 29/13, przyznał na rzecz adwokat M. M. kwotę 295,20 zł tytułem wynagrodzenia dla kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 2772/13, oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od powyższego wyroku Sądu I instancji.
Adwokat M. M. pismem z dnia 23 października 2015 r., powołując się na ustanowienie jej kuratorem osoby nieznanej z miejsca pobytu, wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o zasądzenie wynagrodzenia za pełnioną funkcję i wykonywane z tą funkcją obowiązki.
W piśmie z dnia 2 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2772/13 adwokat M. M. została wezwana do wykazania wydatków związanych z wykonywaniem czynności w postępowaniu kasacyjnym. W udzielonej odpowiedzi z dnia 12 listopada 2015 r. kurator osoby nieznanej z miejsca pobytu – adwokat M. M. nie wykazała poniesienia jakichkolwiek wydatków związanych z występowaniem przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Brak wykazania poniesienia wskazanych wydatków wyklucza zatem dopuszczalność zastosowania w niniejszej sprawie § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w związku z art. 213 pkt 1 P.p.s.a.
Nie jest również możliwe przyznanie wynagrodzenia, o którym mowa w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r., ponieważ wnioskodawczyni nie uczestniczyła w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jak również nie składała jakichkolwiek pism procesowych w postępowaniu kasacyjnym.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.