Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na skutek wniesionej przez Miasto W. skargi, wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2013 r. (sygn. akt I SA/Wa 546/13), uchylił decyzję Wojewody M. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania.
Powyższy wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.
Na skutek wniesionego przez J. H., U. S. i M. H. odwołania, Wojewoda M., decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], uchylił decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], na mocy której organ ten odmówił ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul S. Skargę na powyższą decyzję złożyło Miasto W. reprezentowane przez jego organ wykonawczy.
Uchylając zaskarżoną decyzję – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a."- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa.
J. H., U. S. i M. H., we wniesionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej, zarzuciły Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie naruszenie:
- - prawa materialnego tj. art. 73 ust. 1 i 4 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że w przedmiotowym stanie faktycznym i prawnym wnioski o wypłatę odszkodowania za zajęcie nieruchomości pod budowę drogi publicznej zostały złożone przez J. H., U. S. oraz M. H.po przewidzianym w ustawie terminie 31 grudnia 2005 r., uznając że doszło do wygaśnięcia ich roszczenia o odszkodowanie, a jednocześnie przyjmując, że pismo w toku sprawy było nowym wnioskiem, podczas gdy nie zawierało żadnego żądania, a jedynie konkretyzację zgłoszonego w ustawowym terminie żądania.
- - przepisów prawa procesowego tj. art. 50 §1 i 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż organ administracji publicznej wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej właściwy do wydania w tym przedmiocie decyzji posiada legitymację procesową do kwestionowania tej decyzji jako organ jednostki samorządu terytorialnego.
- - w konsekwencji powyższego - rażące naruszenie art. 145 § 1 pkt 1) oraz 58 § 1 pkt 6) p.p.s.a. i wydanie wyroku uchylającego decyzję Wojewody mimo braku legitymacji procesowej skarżącej strony oraz braku podstaw prawnych do wydania wyroku.
Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne, skarżące kasacyjnie wnosiły o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania wraz z zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż pod sygnaturą akt I OPS 2/15 zawisło przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowanie zainicjowane postanowieniem z dnia 14 maja 2015 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt I OSK 2071/13, którym - na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. - przedstawiono składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w postępowaniu administracyjnym, w którym decyzję o odszkodowaniu, należnym od powiatu – jako samorządowej osoby prawnej – wydał w pierwszej instancji starosta, będący - na podstawie art. 26 ust. 2 i art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.) przewodniczącym zarządu powiatu i reprezentujący powiat na zewnątrz lub w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w toku którego następuje kontrola takiej decyzji, powiat ten może występować w charakterze strony"?
Rozstrzygnięcie tego zagadnienia prawnego, przez Naczelny Sąd Administracyjny w poszerzonym składzie będzie miało istotne znaczenie dla rozpoznania skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, w której decyzję w pierwszej instancji wydał wykonujący wówczas zadania starosty, Prezydent W. będący jednocześnie organem gminy. Skargę na decyzję organu odwoławczego wniosło zaś Miasto W. reprezentowane przez ten organ. Podstawę zarzutów skargi kasacyjnej stanowiły przy tym m. in. wymienione okoliczności.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.