Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę M. W., reprezentowanego przez pełnomocnika z urzędu adw. A. S., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt II SAB/Lu 49/07 o umorzeniu postępowania.
W dniu 24 kwietnia 2008 r. adw. A. S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r. w zakresie zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Do postanowień stosownie do art. 166 cyt. wyżej ustawy stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach.
Z przepisów powyższej ustawy nie wynika, aby przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu należało do takich elementów orzeczenia, które Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest zamieszczać z urzędu. Należy bowiem zauważyć, iż orzekanie w sprawach z prawa pomocy należy do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych (art. 258-261 p.p.s.a.). Stosownie do regulacji art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, postanowienie o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy może wydać również referendarz sądowy. Uprawnienie Naczelnego Sądu Administracyjnego do orzekania w omawianym przedmiocie związane jest jedynie z kontrolą instancyjną tego rodzaju orzeczeń wydanych przez Sąd (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005, GSK 1412/04).
W związku z tym, że przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu powinno nastąpić w odrębnym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 1 kwietnia 2008 r. uznać należało za nieuzasadniony.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.