Uzasadnienie
Pismem z [...] września 2014 r. [...] S.A. w W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2787/13 oddalającego skargę [...] S.A. w W. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W skardze kasacyjnej zawarła wniosek o zawieszenie postępowania przed NSA. Wskazała, że [...] maja 2014 r. wniosła do TK skargę konstytucyjną, w których domaga się stwierdzenia niezgodności aktualnie stosowanej w judykaturze sądów administracyjnych wykładni art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz, 191 ze zm.) w zw. z art. 6 ust. 1 oraz art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U.
Nr 14, poz. 74 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 27 maja 1990 r., z art. 64 ust. 1 i 2 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483), art. 64 ust. 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji. Wskazała, że orzeczenie TK będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy przed NSA. Załączyła również kopię pierwszej strony skargi konstytucyjnej wraz z prezentatą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim wskazać trzeba, że zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego musi cechować się tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. W judykaturze (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08) podkreśla się, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Sąd powinien mieć również na względzie kwestie ekonomii postępowania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie powyższe warunki nie zostały spełnione. Choć wskazane we wniosku o zawieszenie postępowania przepisy były podstawą prawną zaskarżonej do sądu pierwszej instancji decyzji, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł wystarczającej potrzeby do zawieszenia postępowania.
Samo złożenie skargi konstytucyjnej nie stanowi bowiem podstawy do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Zawieszenie takie możliwe byłoby, gdyby sprawa zawisła już przed Trybunałem, jednakże sądowi z urzędu wiadomym jest, iż sprawa ze skargi spółki nie została jeszcze przez Trybunał w ogóle zarejestrowana, nie wiadomo więc, czy w ogóle zostanie ona dopuszczona do rozpoznania. Tym samym nie jest pewne czy rozpocznie się postępowanie, którego wynik może mieć wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, a tylko w takiej sytuacji możliwe jest zawieszenie postępowania.
Ponadto, spółka na poparcie swojego wniosku wskazała tylko pierwszą stronę skargi konstytucyjnej, która nie zawierała o informacji o orzeczeniu, na gruncie którego powstała konieczność jej złożenia. Nie pozwala to ocenić, czy rozstrzygany problem będzie miał realne znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy przed NSA, a więc czy stanowił będzie kwestię prejudycjalną oraz w jakim zakresie. Wskazać natomiast należy, że zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny. W przeciwieństwie do zawieszenia obligatoryjnego oznacza to tym silniejszą konieczność wykazania rzeczywistego spełnienia się przesłanki zawieszenia postępowania.
Zauważyć również trzeba, że w sytuacji, gdy Trybunał Konstytucyjny zajmie odmienne stanowisko od dotychczasowego i orzeknie o niekonstytucyjności przepisów powołanych we wniosku o zawieszenie postępowania to zgodnie z art. 272 § 1 p.p.s.a. strona skarżąca będzie mogła skorzystać z instytucji wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2011 r., sygn. akt II FSK 1442/11).
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i art. 131 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a.