Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2915/13, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 28 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1415/12 o odrzuceniu skargi wniesionej przez nią na uchwałę Rady Gminy Sułoszowa z 14 czerwca 2012 r., nr XVIII/127/2012 w przedmiocie rozpatrzenia pisma J. K. z 30 marca 2012 r. w sprawie przywrócenia drogi.
Pismem z 24 stycznia 2014 r., ustanowiony z urzędu pełnomocnik J. K. wniósł o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 stycznia 2014 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów. Wskazał, że koszty udzielonej skarżącej z urzędu pomocy prawnej nie zostały opłacone. Pomimo wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawartego w skardze kasacyjnej, w wydanym przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczeniu brak jest stosownego rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 w związku z art. 166 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej: p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia zgłosić wniosek o jego uzupełnienie. Wniosek o uzupełnienie postanowienia może dotyczyć między innymi rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów.
W postanowieniu z 10 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał o przyznaniu ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną, ponieważ takie wynagrodzenie, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącej powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu oświadczenie, o jakim mowa w § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).
Z tej przyczyny brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o uzupełnienie postanowienia z 10 stycznia 2014 r.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 – 3 w związku z art. 166 i art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.